Manos Loizos / Μάνος Λοΐζος

First of May
Lyrics and music: Manos Loizos
First version: Vasilis Papakonstantinou

First of May, and from the Bastille
they set out, the hearts of the students;
thousands of banners- red- black-
Frederick, Katrine and Simone

In the streets, in the crowds
I run through the streets, I search the crowds
where is the girl, the girl that I love

Tell me Maria, do you remember by any chance
that late afternoon I took you in my arms
first of May, just like at present
and I was kissing your long hair

In the streets, in the crowds
I run through the streets, I search the crowds
where is the girl, the girl that I love

First of May, it’s gloomy to be away from home
close the window, don’t let the child get cold

Πρώτη Μαΐου
Στίχοι & Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Πρώτη Μαΐου κι απ’ τη Βαστίλη
ξεκινάνε οι καρδιές των φοιτητών
χίλιες σημαίες κόκκινες μαύρες
Ο Φρεδερίκο η Κατρίν και η Σιμόν

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν’ το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πες μου Μαρία μήπως θυμάσαι
κείνο το βράδυ που σε πήρα αγκαλιά
Πρώτη Μαΐου, όπως και τώρα
κι εγώ φιλούσα τα μακριά σου τα μαλλιά

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν’ το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πρώτη Μαΐου μαύρα τα ξένα
κλείσε το τζάμι μην κρυώσει το παιδί

I follow you
Lyrics, music & vocals: Manos Loizos

I follow you, into your pocket I slip
like a two-drachma coin so small
I follow you and I know that I fit
inside the hollow at the base of your throat

Come, hold me tight and take a walk with me,
into your magical depths
take me with you into your deep kiss
don’t leave me alone, I will be lost

I follow you, I stick to you
like a light summer shirt;
I follow you, I touch you and I feel pain,
I close my eyes and I follow you

Σ’ ακολουθώ
Στίχοι & Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Σ’ ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ’ ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακκάκι που `χεις στο λαιμό

Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μες στο μαγικό σου το βυθό
πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου
μη μ’ αφήνεις μόνο θα χαθώ

Σ’ ακολουθώ και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ’ ακολουθώ σ’ αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ’ ακολουθώ

And if your eyes
Lyrics: Akos Daskalopoulos
Music: Manos Loizos
vocals: Manolis Lidakis

And if your eyes do not cry
they have a way and they tell me
of the pain they hurt
With a sad look
cloudy morning
they ask about spring

They look at me, they talk to me and they wonder
ah, your eyes
They ask about the dreams we made
ah, your eyes

Dissatisfied eyes
eyes which are for me
seas of patience
With silver threads
I knit your hidden worries
into a song of life.

Κι αν τα μάτια σου
Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
ερμηνεία- Μανώλης Λιδάκης

Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε
έχουν τρόπο και μου λένε
για τον πόνο που πονούν
μ’ ένα βλέμμα λυπημένο
πρωινό συννεφιασμένο
για την άνοιξη ρωτούν

Με κοιτάζουν μου μιλούν και απορούν
αχ τα μάτια σου
για τα όνειρα που κάναμε ρωτούν
αχ τα μάτια σου

Μάτια παραπονεμένα
μάτια που είσαστε για μένα
θάλασσες υπομονής
με κλωστούλες ασημένιες
πλέκω τις κρυφές σας έννοιες
σε τραγούδι της ζωής

A few carnations
Lyrics: Nazim Hikmet & Υiannis Ritsos
Music: Manos Loizos
First version: Manos Loizos
vocals: Haris Alexiou

A few carnations remain in the flower-pots
On the plain, they will by now have ploughed the earth
They scatter the seed
They have gathered the olives
All things prepare themselves for winter.

And I, filled with your absence
Charged with the longing for the great journeys
I am waiting like an anchored freighter
in the middle of Bursa.*

Λίγα Γαρούφαλα
Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ & Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος
ερμηνεία- Χάρις Αλεξίου

Λίγα γαρούφαλα απομένουνε στις γλάστρες
Στον κάμπο θα ‘χουν κιόλας οργώσει τη γη
Ρίχνουν το σπόρο
Έχουν μαζέψει τις ελιές
Όλα ετοιμάζονται για το χειμώνα …
για το χειμώνα …

Κι εγώ γεμάτος απ’ την απουσία σου
Φορτωμένος με την ανυπομονησία
των μεγάλων ταξιδιών …
Περιμένω σαν αγκυροβολημένο φορτηγό
μέσα στην Προύσα ..
μέσα στην Προύσα …

For life
verses: Nazim Hikmet, modern Greek Yiannis Ritsos
music & vocals: Manos Loizos

Life is not a joke
You must take it seriously,
the way, let’s say, a squirrel does,
Without from the onset or from now on expecting anything.
You will have nothing else except only to live.

Life is not a joke
You must take it seriously
But so, so seriously
That, let’s say, leaning against a wall
with your hands tied
Or in a laboratory
With a white shirt and big glasses
You are willing to die, in order for people to live,
People whose faces you have never seen
and you will die knowing well
That nothing more beautiful, nothing more real
than life exists.

You must take it seriously
But so, so seriously
That you will plant, let’s say,
olive trees, even in your seventies
Not at all because they will remain for your children
But just like that, because you will not believe in death
Even as you fear it
But just like that, because life wants to weigh
more in the scale.

(translation: Eva Johanos)

Γιὰ τὴ ζωή
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος & Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική & ερμηνεία: Μάνος Λοΐζος

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ ἔτσι, νὰ ποῦμε, ἀκουμπισμένος σ᾿ ἕναν τοῖχο
μὲ τὰ χέρια σου δεμένα
Ἢ μέσα στ᾿ ἀργαστήρι
Μὲ λευκὴ μπλούζα καὶ μεγάλα ματογυάλια
Θὲ νὰ πεθάνεις, γιὰ νὰ ζήσουνε οἱ ἄνθρωποι,
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ποτὲ δὲ θά ῾χεις δεῖ τὸ πρόσωπό τους
καὶ θὰ πεθάνεις ξέροντας καλὰ
Πὼς τίποτα πιὸ ὡραῖο, πὼς τίποτα πιὸ ἀληθινὸ
ἀπ᾿ τὴ ζωὴ δὲν εἶναι.

Πρέπει νὰ τηνε πάρεις σοβαρὰ
Τόσο μὰ τόσο σοβαρὰ
Ποὺ θὰ φυτεύεις, σὰ νὰ ποῦμε,
ἐλιὲς ἀκόμα στὰ ἑβδομῆντα σου
Ὄχι καθόλου γιὰ νὰ μείνουν στὰ παιδιά σου
Μὰ ἔτσι γιατὶ τὸ θάνατο δὲ θὰ τόνε πιστεύεις
Ὅσο κι ἂν τὸν φοβᾶσαι
Μὰ ἔτσι γιατί ἡ ζωὴ θὲ νὰ βαραίνει
πιότερο στὴ ζυγαριά.

How beautiful it is to think of you
verse: Nazim Hikmet, Greek translation Yiannis Ritsos
music & vocals: Manos Loizos

How beautiful it is to think of you
inside the noises of death
and victory
To think of you
inside the prison
and having passed forty

How beautiful it is to think of you
there is your one hand
on a sky-blue fabric forgotten,
forgotten

And there- I am in your hair
the proud nonchalance
of Istanbul, my land

How beautiful it is to think of you.
to write words about you,
to watch you as I lie
thus on my back in my cell
A word that you had spoken
on that particular day,
in that very place
Not the word itself
but that way it had,
in which it had inside it
enclosed, the whole world

How beautiful it is to think of you
For you I will still investigate
so many things
I will make a little box,
a ring
I will weave three fathoms of silk
and suddenly bolt upright
running to grasp in my palms
the bars of the window
And to shout to the blue sky
of freedom,
all of my songs
that I wrote for you

(translation: Eva Johanos)

Όμορφο που ’ναι να σε συλλογιέμαι
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος & Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική & ερμηνεία: Μάνος Λοΐζος

Όμορφο που ’ναι να σε συλλογιέμαι
μέσα απ’ τους θορύβους του θανάτου
και της νίκης
Να συλλογιέμαι εσένανε
μέσα απ’ τη φυλακή
κι έχοντας περασμένα τα σαράντα

Όμορφο που ’ναι να σε συλλογιέμαι
Να το ’να χέρι σου
σ’ ένα ύφασμα γαλάζιο ξεχασμένο,
ξεχασμένο

Και να – να’μαι στα μαλλιά σου
η ραθυμιά η περήφανη
της Ινσταμπούλ της γης μου

Όμορφο που ’ναι να σε συλλογιέμαι,
να γράφω λόγια σένα,
να σε κοιτάζω πλαγιασμένος
έτσι ανάσκελα μες στο κελί μου
Μια λέξη που ’χες πει
την τάδε μέρα,
στο τάδε μέρος
Όχι η λέξη η ίδια
μα αυτός ο τρόπος που είχε,
που είχε μέσα της
να κλείνει όλο τον κόσμο

Όμορφο που ’ναι να σε συλλογιέμαι
Για σένα θα σκαλίσω ακόμα
τόσα πράγματα
Θα φτιάξω ένα μικρό κουτί,
ένα δαχτυλίδι
Θα υφάνω τρεις οργιές μετάξι
Και ξαφνικά πετιέμαι ορθός
τρέχοντας να χουφτώσω
του παραθυριού τα κάγκελα
Και να φωνάζω στον γαλάζιο ουρανό
της λευτεριάς,
όλα μου τα τραγούδια
που ’γραψα για σένα

The net
verses: Yiannis Ritsos & Nazim Hikmet
music & vocals: Manos Loizos

On this bank
on the sea’s doorstep
the rain like a net enfolds me
To the days of rain a white flag
A white flag on the mast is raised

It rains and suddenly it is easy
easy to die
and just as easy to wait for death
to await death

(translation: Eva Johanos)

Το δίχτυ
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος & Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Μάνος Λοΐζος

Πάνω σ’ αυτή την όχθη
στο θαλασσινό κατώφλι
η βροχή σαν δίχτυ με τυλίγει
Τις μέρες της βροχής άσπρη σημαία
άσπρη σημαία στο κατάρτι υψώνεται

Βρέχει και ξαφνικά είναι εύκολο
εύκολο το να πεθάνεις
και το ίδιο εύκολο το θάνατο να περιμένεις
το θάνατο να περιμένεις

The wind flows
from “Letters to the Beloved,”
poetry of the Turkish poet Nazim Hikmet,
Greek version by the poet Yiannis Ritsos
set to music and sung by Manos Loizos

The wind flows and leaves
the same wind never moves twice
the same branch of the cherry tree

The birds sing in the tree
they are wings that want to fly

Here the door is closed
I must throw it down
I must see you my beloved

Ah, may life be beautiful as you are
ah, may it be, may it be a friend
may it be beloved, as you are

I know- it has not ended
the symposium of sorrow
but it will end…

(translation: Eva Johanos)

Ο άνεμος κυλάει
ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ
σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου,
από τα “Γράμματα στην Αγαπημένη”
μουσική & ερμηνεία- Μάνος Λοίζος

Ο άνεμος κυλάει και φεύγει
ο ίδιος άνεμος ποτέ δε σαλεύει δυο φορές
το ίδιο κλαδί της κερασιάς

Τα πουλιά τραγουδάνε στα δέντρα
είναι φτερά που θέλουν να πετάξουν

Δω πέρα η πόρτα είναι κλεισμένη
πρέπει να τηνε ρίξω
πρέπει να σε δω αγαπημένη μου

Α, να ‘ναι ωραία η ζωή όπως εσύ
α, να’ναι να’ναι φίλη
Να’ναι αγαπημένη όπως εσύ

Το ξέρω – ακόμα δεν τελείωσε
της δυστυχίας το συμπόσιο
μα θα τελειώσει…

That day won’t be long in coming
Lyrics: Fontas Ladis
Music: Manos Loizos
First version: Manos Loizos & Dimitra Galani (duet)

That day won’t be long in coming
when I’ll see you again in front of me.
The sunlight will be broken
and you will be running towards me.

Your forehead will be spreading
golden rain in the sky
and your nice face
will be paler than the moon.

And when our hearts will become one
everything will be shining differently
and the whole old world
will vanish in our shadows.

That day won’t be long in coming,
my hunted bird,
the West once took you away,
the East is bringing you back.

Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος & Δήμητρα Γαλάνη ( Ντουέτο )

Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
που μπρος μου θα σε ξαναδώ
το φως του ήλιου θα ραγίσει
και συ θα τρέχεις προς τα δω

θε να σκορπά το μέτωπό σου
χρυσή βροχή στον ουρανό
και θα ‘ν’ τ’ ωραίο πρόσωπό σου
κι απ’ το φεγγάρι πιο χλωμό

Κι όταν θα σμίξουν οι καρδιές μας
όλα θα λάμψουνε αλλιώς
και θα χαθεί μες τις σκιές μας
όλος ο κόσμος ο παλιός

Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
κυνηγημένο μου πουλί
σε πήρε κάποτε η δύση
σε ξαναφέρνει η ανατολή

Soldier
Lyrics: Kostoula Mitropoulou
Music: Manos Loizos
performed by Vassilis Papakonstantinou with the composer, Manos Loizos, in concert in Sweden in 1981

They told him, “You will wear the green
You’ll march in front, proud, lean and mean
You’ll march in front, proud, lean and mean
And.. you will be a hero.”

He doesn’t really ever speak
His uniform, it doesn’t fit
The uniform, it doesn’t fit
The boots.. torture on his feet

The marching cadence that I taught him to recite
It is monotonous and makes him want to cry
It is monotonous and makes him want to cry
The marching cadence that I taught him to recite

No letters ever came from home
He’d rise up early on his own
He’d rise up early on his own…
And.. he’d speak of mistakes

One day he drank till he was gone
He threw aside the uniform
He threw aside the uniform
And.. cried all alone

The marching cadence that I taught him to recite
It is monotonous and he’s ashamed to cry
It is monotonous and he’s ashamed to cry
The marching cadence that I taught him to recite

Στρατιώτης
Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Συναυλία στη Σουηδία που μαγνητοσκοπήθηκε από τη Σουηδική τηλεόραση, με τον Παπακωνσταντίνου και τον Λοίζου, 1981

Του `παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
και ήρωας θα γίνεις

Εκείνος δε μιλάει πολύ
του `ναι μεγάλη η στολή
του `ναι μεγάλη η στολή
και βάσανο οι αρβύλες

Το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει
είναι μονότονο και του `ρχεται να κλαίει
είναι μονόνοτο και του `ρχεται να κλαίει
το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει

Δεν του ’γραφε ποτέ κανείς
τις νύχτες ξύπναγε νωρίς
τις νύχτες ξύπναγε νώρις
και μίλαγε για λάθος

Μια μέρα έγινε στουπί
πέταξε πέρα τη στολή
πέταξε πέρα τη στολή
και έκλαψε μονάχος

Το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει
είναι μονότονο και ντρέπεται να κλαίει
είναι μονότονο και ντρέπεται να κλαίει
το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει

The Accordion
words: Yiannis Negropontis
music & vocals, above: Manos Loizos
vocals, below: Haris Alexiou & Nikos Portokaloglou

In my old neighborhood I had a friend
who knew how to play the accordion
when he sang he was the spitting image of the sun
fires in his hands were ignited by the accordion

But one evening, dark like all the others
he kept a look-out as he played the accordion
Fascist lorries stood by the fence
and one burst of gunfire stopped the accordion

The slogan which was started always comes back to me
whenever I hear, since then, the accordion
and like a stamp it has marked my life
“It shall not prevail, fascism!”

(translation: Eva Johanos)

Το ακορντεόν
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση, επάνω: Μάνος Λοΐζος
στην κάτω ερμηνεία- Χάρις Αλεξίου & Νίκος Πορτοκάλογλου

Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο
που ήξερε και έπαιζε τ’ ακορντεόν
όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος
φωτιές στα χέρια του άναβε τ’ ακορντεόν

Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ’ άλλα
κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν
φασιστικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα
και μια ριπή σταμάτησε τ’ ακορντεόν

Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει
όποτε ακούω από τότε ακορντεόν
κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει
δε θα περάσει ο φασισμός

My golden bird
lyrics: Yiannis Negropontis
music: Manos Loizos
vocals: Laurentis Mahairitsas
Xρυσό μου πουλί
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Τα σύννεφα θεόρατοι πανσέδες,
γεμίσανε τον ουρανό,
κι ο ήλιος πίσω απ’ το βουνό,
πάει να κρυφτεί, πουλί χρυσό.

Ήλιε μου, καλο-ήλιε μου, στο καλό χρυσό πουλί μου,
κι αύριο με την αυγή, στο μπαλκόνι, στην αυλή μου,
έλα μου, χρυσό πουλί μου.

Ο κόσμος σα να γέμισε καμπάνες,
που κρέμονται απ’ τον ουρανό,
κι αγχολογάει το δειλινό,
γλυκό κελάηδισμα, χρυσό.

Ήλιε μου, καλο-ήλιε μου, στο καλό χρυσό πουλί μου,
κι αύριο με την αυγή, στο μπαλκόνι, στην αυλή μου,
έλα μου, χρυσό πουλί μου.

Ach, my little swallow
Lyrics: Lefteris Papadopoulos
Music: Manos Loizos
vocals: Haroula Alexiou

Ach my swallow, how can you fly
in this blackened sky?
the sunset is dripping blood
and how will you cry, how will you cry,
ach my swallow

Ach my palikari [brave young man], the trains have left,
there is no road to leave the country,
and those who spoke of liberation,
tell me where they went, tell me where they went,
ach my palikari

Ach my dear little heart, imprisoned,
the sun you are awaiting does not come,
only the town-crier in the market-place
deafens you, he deafens you,
ach my poor little heart

Αχ, χελιδόνι μου
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Χαρούλα Αλεξίου

Αχ χελιδόνι μου πώς να πετάξεις
σ’ αυτόν το μαύρο τον ουρανό
αίμα σταλάζει το δειλινό
και πώς να κλάψεις και πώς να κλάψεις
αχ χελιδόνι μου

Αχ παλληκάρι μου τα τρένα φύγαν
δεν έχει δρόμο για μισεμό
κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό
πες μου πού πήγαν πες μου που πήγαν
αχ παλληκάρι μου

Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη
δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς
μόνο ο ντελάλης της αγοράς
σε ξεκουφαίνει σε ξεκουφαίνει
άχου καρδούλα μου

Dolphin, little dolphin
lyrics: Lefteris Papadopoulos
music: Manos Loizos
vocals: Yiannis Kalatzis & Litsa Diamanti

Riding the dolphin
I circled the world
I said I would forget you
but I missed you

Dolphin, little dolphin
let’s go faster
to see her curly
eyelashes

Wherever I rambled
you came behind me
wounds in the breast
my sea journey

Dolphin, little dolphin
let’s go faster
to see her curly
eyelashes

(translation: Eva Johanos)

Δελφίνι δελφινάκι
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Καλατζής & Λίτσα Διαμάντη

Καβάλα στο δελφίνι
τον κόσμο γύρισα
είπα να σε ξεχάσω
μα σ’ αποθύμησα

Δελφίνι δελφινάκι
πάμε πιο γρήγορα
Να δω τα γυριστά της
τα ματοτσίνορα

Όπου και να γυρνούσα
ερχόσουν πίσω μου
λαβωματιά στο στήθος
το πελαγίσιο μου

Δελφίνι δελφινάκι
πάμε πιο γρήγορα
Να δω τα γυριστά της
τα ματοτσίνορα

Elisso*
Lyrics: Lefteris Papadopoulos
Music: Manos Loizos
vocals: Pantelis Thalassinos

From ancient Alicarnassus
ach, Elissaki, Elisso,
and from Santorini
ach, my sweet little mandarine
ach, my sweet one, ach

I sent you a letter, a written one,
and I got no answer
My fate is black and cut in two
My fate is black and cut in two
Elisso

From ancient Alicarnassus
ach, Elissaki, Elisso,
one holy day I went
to the Agia Sofia in The City **
to the Agia Sofia

and I lit a votive lamp and a candle
Be well, my lady!
even if you do not want my joy
even if you do not want my joy
Elisso

From ancient Alicarnassus
ach, Elissaki, Elisso,
I am sending you my heart
my Venetian florins ***
Venetian ones

And if you don’t want me, do not say it
the foreign lands are bitter
without you to think about
without you to think about
Elisso

[translator's notes:
* Elisso and Elissaki are both diminutive forms of the Greek equivalent of the name "Elizabeth"
** The great byzantine church of Saint Sofia in Constantinople, I Poli = The City), still to be visited as a mosque in Istanbul.
*** "Sending my heart" = sending love, but "sending Venetian florins" means a bride price, he's formally asking for her hand in marriage.]

Ελισσώ
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Απ’ την παλιά Αλικαρνασσό
αχ Ελισσάκι Ελισσώ
κι από τη Σαντορίνη
αχ γλυκό μου μανταρίνι
αχ γλυκό μου αχ

Σού `στειλα γράμμα και γραφή
κι απόκριση δεν πήρα
μαύρη δίκοπη μου μοίρα
μαύρη δίκοπη μου μοίρα
Ελισσώ

Απ’ την παλιά Αλικαρνασσό
αχ Ελισσάκι Ελισσώ
ετράβηξα μια σκόλη
στην Αγιά Σοφιά στην Πόλη
στην Αγιά Σοφιά

Κι άναψα ντήλι και κερί
να `σαι καλά κυρά μου
κι ας μη θέλεις τη χαρά μου
κι ας μη θέλεις τη χαρά μου
Ελισσώ

Απ’ την παλιά Αλικαρνασσό
αχ Ελισσάκι Ελισσώ
σου στέλνω την καρδιά μου
τα Βενέτικα φλουριά μου
τα Βενέτικα

Κι αν δε με θέλεις μην το πεις
κι είναι πικρά τα ξένα
δίχως τη δική σου έννοια
δίχως τη δική σου έννοια
Ελισσώ

How I love you
lyrics: Lefteris Papadopoulos
music: Manos Loizos
vocals: Haroula Alexiou

Come let me show you the roses,
the green, the red, the houses, the courtyards.

How I love you, little bird of the road,
how I love you, how I love you.
Come let me tell you, my sweet boy
how I love you, how I love you.

Come let me teach you, how the kiss is,
like the red rose and like the sunrise

How I love you, little bird of the road,
how I love you, how I love you.
Come let me tell you, my sweet boy
how I love you, how I love you.

Come let me show you the blond wheat
the stars which grow silent so I can go to sleep

How I love you, little bird of the road,
how I love you, how I love you.
Come let me tell you, my sweet boy
how I love you, how I love you.

(translation: Eva Johanos)

Πόσο σ’ αγαπώ
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Χαρούλα Αλεξίου

Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές
τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές.

Πόσο σ’ αγαπώ, πουλάκι του δρόμου,
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ
Έλα να σου πω αγόρι γλυκό μου
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.

Έλα να σου μάθω, πως είναι το φιλί,
σαν κόκκινο τριαντάφυλλο και σαν ανατολή

Πόσο σ’ αγαπώ, πουλάκι του δρόμου,
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ
Έλα να σου πω αγόρι γλυκό μου
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.

Έλα να σου δείξω το στάχυ το ξανθό
τ’ αστέρια που σωπαίνουνε για ν’ αποκοιμηθώ

Πόσο σ’ αγαπώ, πουλάκι του δρόμου,
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ
Έλα να σου πω αγόρι γλυκό μου
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.

My Sun, I beg you
Music: Manos Loizos
Lyrics: Lefteris Papadopoulos
Interpretation: Music School of Volos

Death wounds the birds on the wing
and the deer when they lean to drink water
and me, a tree planted in earth,
he uproots me every dawn.

My Sun, I beg you
tell the bereaved ones
to cry in the sea of bitterness
for us, the betrayed ones.

Like a murderer in the dark night I stay awake
I drink tears, I swallow vile smoke
with knives in my heart I cannot
sing nor hope…

My Sun, I beg you
tell the bereaved ones
to cry in the sea of bitterness
for us, the betrayed ones.

Ήλιε μου σε παρακαλώ
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Μουσικό Σχολείο Βόλου

Τα πουλιά τα βρίσκει ο χάρος στο φτερό
τα ελάφια όταν σκύβουν για νερό
μα εμένα που ‘μαι δέντρο μες τη γη
με ξεριζώνει κάθε χαραυγή

Ήλιε μου σε παρακαλώ
πες τους χαροκαμένους
να κλαιν στης πίκρας το γιαλό
για μας τους προδομένους

Σαν φονιάς τη μαύρη νύχτα ξαγρυπνώ
πίνω δάκρυ πίνω πρόστυχο καπνό
με μαχαίρια στην καρδιά μου δεν μπορώ
να τραγουδήσω και να καρτερώ

Ήλιε μου σε παρακαλώ
πες τους χαροκαμένους
να κλαιν στης πίκρας το γιαλό
για μας τους προδομένους

Sevach the mariner
lyrics: Lefteris Papadopoulos
music & vocals: Manos Loizos
Σεβάχ ο θαλασσινός
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Μάνος Λοΐζος

Στο φιλντισένιο μου μαρκούτσι
γαλέρες έρχονται και πάνε
ρεσάλτα κάνουνε οι μούτσοι
κι οι πειρατές μεθοκοπανε
στο καπηλειό το λιμανίσιο

Θάλασσα πικροθάλασσα
γιατί να σ’ αγαπήσω

Σαρακηνοί και Βενετσάνοι
πιάνουν και δένουν στο κατάρτι
ελόγου μου τον καπετάν Γιάννη
το παλληκάρι τον αντάρτη
τον άντρακλα τον πελαγίσιο

Θάλασσα πικροθάλασσα
γιατί να σ’ αγαπήσω

Κι εκεί στου μακελειού την άψη
δαγκώνω τα σχοινιά τα λύνω
και μα τον Άγιο Κωνσταντίνο
όλους τους ρίχνω μες στη χάψη
δεμένους με τα χέρια πίσω

Θάλασσα πικροθάλασσα
πώς να μη σ’ αγαπήσω;

Everything reminds me of you
Lyrics: Manolis Rasoulis
Music: Manos Loizos
vocals: Natalie Rasouli

Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours
seem to be waiting along with me
for you to come; even if there was no other sunrise to follow

All our love fills the room
just like a song we used to sing together
Faces and words, and this dream that now is creaking…
What will be true, when the dawn comes?

Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours…

Everything reminds me of you
All our closest friends
are now in the tavern, or at the cinema
On my own here, I’m reading the letter you had sent me
Before we kissed for the very first time

All our love fills the room
just like a song we used to sing together
Faces and words, and this dream that now is creaking…
What will be true, when the dawn comes?

Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours…

Όλα σε θυμίζουν
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
ερμηνεία- Ναταλί Ρασούλη

Όλα σε θυμίζουν,
απλά κι αγαπημένα,
πράγματα δικά σου, καθημερινά
σαν να περιμένουν κι αυτά μαζί μ’ εμένα
νά ’ρθεις κι ας χαράξει για στερνή φορά.

Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει
σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο,
πρόσωπα και λόγια και τ’ όνειρο που τρίζει,
σαν θα ξημερώσει τι θα ’ν’ αληθινό.

Όλα σε θυμίζουν,
απλά κι αγαπημένα,
πράγματα δικά σου, καθημερινά.

Όλα σε θυμίζουν,
κι οι πιο καλοί μας φίλοι.
Άλλος στην ταβέρνα, άλλος σινεμά.
Μόνη μου διαβάζω το γράμμα που ’χες στείλει
πριν να φιληθούμε πρώτη μας φορά.

Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει
σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο,
πρόσωπα και λόγια και τ’ όνειρο που τρίζει,
σαν θα ξημερώσει τι θα ’ν’ αληθινό.

Όλα σε θυμίζουν,
απλά κι αγαπημένα,
πράγματα δικά σου, καθημερινά.

Nothing is lost or wasted
Lyrics: Manolis Rasoulis
Music: Manos Loizos
Vocals: Sofia Avramidou

Almost fifty years
of hardship and persecution
Now this black sickness,
inequitable payment
Your rightful combat
deprived you of many things
but life is a woman in labour
she gave birth to hopes.

Nothing lost or wasted
in your thrown-away life
I revive your dream
And your every “why”

You never say that fate
has been unjust to you
but only History
spoke to you differently.
Hunched over in the café
deep in thought in the streets
but yesterday in the demonstration
you walked by smiling.

Τίποτα δεν πάει χαμένο
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνεία: Σοφία Αβραμίδου

Σχεδόν πενήντα χρόνια
βάσανα και διωγμοί,
τώρα στη μαύρη αρρώστια
ανάξια πλερωμή.
Το δίκιο του αγώνα
πολλά σου στέρησε,
μα η ζωή λεχώνα
ελπίδες γέννησε.

Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή,
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου “γιατί”.

Ποτέ δε λες η μοίρα
πως σε αδίκησε,
μα μόνο η Ιστορία
αλλιώς σου μίλησε.
Σκυφτός στα καφενεία,
στους δρόμους σκεφτικός,
μα χθες μες στην πορεία
περνούσες γελαστός.

see also / να δείτε επίσης

Yiorgos Ntalaras [popular/laika] / Γιώργος Νταλάρας

I have a little kafeneio

Manolis Rasoulis [singer-songwriter] / Μανώλης Ρασούλης

Indescribable, they say
Most precious to me

Stellios Kazantzidis [male vocalist] / Στέλιος Καζαντζίδης

I shall not love again (My share of joy)

Manolis Lidakis [male vocalist] / Μανώλης Λιδάκης

And if your eyes

Vassilis Papakonstantinou [male vocalist] / Βασίλης Παπακωνσταντίνου

I follow you

Haris Alexiou [female vocalist] / Χάρις Αλεξίου

Everything reminds me of you
In the crowd

Marinella [female vocalist] / Μαρινέλλα

The old clock

Haris Alexiou, duets [ duets & more] / Χαρούλα Αλεξίου, ντουέττες

Jamaica

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>