Mariza Koch / Μαρίζα Κωχ

Fata Morgana
Lyrics: Nikos Kavvadias
Music: Mariza Koch

I will take communion with seawater
gathered from your body drop by drop
in an ancient Algerian copper cuvette
which pirates used to take communion in before going to fight

Leather garment, covered with wax
smell of cedar-wood, of incense, of varnish
like the smell of the hold in an old vessel
built back at that time in the Euphrates, in Phoenicia

Fire-coloured rust in the Sinai mines
Bluffs at Gerakini and at Stratoni
The coat, the holy rust that gives birth to us
That feeds us, feeds on us and kills us.

Where do you come from? From Babylon.
Where are you going? To the eye of the storm.
Who do you love? Some gypsy.
What is her name? Fata Morgana

Φάτα Μοργκάνα
Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Μαρίζα Κωχ

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί
χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη.

Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες του Σινά.
Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
Μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει.

Πούθ’ έρχεσαι; Απ’ τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.

The fog
lyrics: Nikos Kavvadias
music & vocals: Mariza Koch
Το πούσι
Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίζα Κωχ

Έπεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις

Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου
Κάτου στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυό του πόδια στις καδένες.
μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
με την τρικυμία, θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
είν’ αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα
Από να φοβάμαι και να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη
Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ’ είδες
έχω απ’ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ’ απ’ τις Εβρίδες

Lullaby for babies and elderly people
lyrics: Nikos Kavvadias
music & vocals: Mariza Koch
Νανούρισμα για μωρά και γέρους
Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Μαρίζα Κωχ

Πρώτη μέρα του Μαγιού
πάει το clipper του τσαγιού.
Να προλάβει τη Σαγκάη,
να φορτώσει το άσπρο τσάι.

Μα στου νότου τα νησιά,
στο στενό του Μακασάρ,
το κουρσεύουν πειρατές,
και δε γύρισε ποτές.

Στέρνουν ένα μπριγκαντίνι,
όλο ασένιο, στο καντίνι.
Μα όξω από τη Βαρκελώνα
το μπατάρει μια χελώνα,
μια χελώνα θηλυκιά,
γκαστρωμένη και κακιά.

Μα ένας Κεφαλλονίτης,
κει οπίσω απ’ τη Δολίχα,
τραμπάκουλο αρματώνει
και το βαφτίζει “Τρίχα”.

Καβατζάρει το Σχινάρι,
τονε κλαίγαν κι οι γαϊδάροι.
Βγαίνει από τη Τζιμπεράλτα
δίχως μπούσουλα και χάρτα.

Όξω απ’ τη Μαδαγασκάρη
ο καιρός έχει λασκάρει.
Κατεβάζει τα πινά του
και ψειρίζει τ’ αχαμνά του.

Τονε πιάνουνε κουρσάροι
μα τους τάραξε στο ζάρι.
Μαχαιρώνει τη χελώνα
και ξορκίζει τον κυκλώνα.

Αριβάρει στο Μακάο
μ’ ένα φόρτωμα κακάο.
Όμως βρέθηκε στ’ αμπάρι
όλο φούντα και μπουμπάρι.

Αφού το μοσχοπούλησε
στη λίρα κολυμπάει,
τσου χαιρετάει κινέζικα
και παει για τη Μπομπάη.

Τονε πιάνουν Μουσουλμάνοι
του φορέσανε καφτάνι,
τον βαφτίζουν Μουχαμέτη
και του κάνουνε σουνέτι.

Τσου μαθαίνει σκορδαλιά
και τον κάνουν βασιλιά.
Το `σκασε νύχτα με μουσώνα
μ’ όλο το βιός σε μια κασώνα.

Το μωρό μας με κλωτσάει,
τι θα γίνει με το τσάι;
Πνίξε πια τον βασιλιά.
Α! Το πίνουν οι Κινέζοι
σιωπηλοί γουλιά γουλιά.

The Madman
poetry: Kostas Varnalis
music: Mariza Koch
vocals: Mariza Koch & Thanassis Gaifyllias

Far ahead of the frightened crowd advances,
dancing and singing, one who has lost his mind.

I had a wife, I also had animals,
I had a Vasso with bosoms,
but I did not have motivation.
In what harem she might fatten
laying on the pillows
chewing mastic.

But when the wheel spins once
we are also going to the City*,
slaves, neighborhood kids
who have to work hard.

Ai! With the gypsy zurna**
with the drum, which rings the bells,
play a manly tune.
I pulled my cap to one side,
eros which is inside me
to dance a tsamiko.***

Make a miracle, my little wooden flask
wood of the Box tree,
become a sparkling fountain
with thousands of faucets.

Be strong, be well
with your many ornaments
and your great names,
all the chiefs first
and with the deacons the archbishop
-flirtations and goings-on!

A thousand arms and weapons
I wish I had, to block you,
I also wish I had two horns
to frighten the enemy!

To endure, as much as possible,
the slaughterhouse, be strong,
made brave by the Pen!
Pronounce our names,
truly meditate upon our Glory
the skeletons tilted.

If we only had a king,
so he could dazzle us,
with a tulip on his forehead,
with a voice like a trombone!

They are enough for you, the villages
of Roumeli and Moria
and may your years be many!
But Egripo**** with its narrows,
which brings down a multitude of fish,
is my own little province.*****

I have a hole in my underwear,
grease on my cape,
I have lice like beans
and my breath stinks.

I have wise senses!
On the low couch of the Holy Mountain
in the oils and in the fat
I swam, but it still remains empty, my belly, and rounded
- it must be a ghost pregnancy!

How shining is the weather,
How beautiful I am!
I ate a rat,
may the glory be to God!

The flesh and the bones,
a lot of mud and garbage,
my country, you are ruined!
If your leaders are just,
your life will be sweet
and your head without worries!

The poll tax, the children,
you must judge alone,
it’s one thing for them to take it from you
and another thing for you to give it to them.

Everything down here is fake.
I didn’t live you, I was dreaming,
black life, all bitterness.
But I will enjoy you, Freedom,
eternal Truth and Beauty,
when I will cross over to the Other Side.

If we only had a king,
a dragon with a thick neck,
hotheaded and violent,
to make war!

So it may be that I would grow stronger,
for a moment that I would go crazy,
the shaken mind
and the closed eyelashes
not to mark borders
and separated skies!

To see the world upside down
my brother as a stranger
and the enemy as my brother
unjustly killed.

A bullet in the forehead takes him over there, to the Opposite Shore, to the kingdom
of Freedom, of Truth and of Beauty! He
was not on time to see the world upside down.

(translation: Eva Johanos)
*the City: Constantinople / Istanbul
**zurna: ancient and storied Anatolian wind instrument
***tsamiko: famous Greek dance
****Egripo: Halkida
*****province: the proper word is vilayet: the smallest
governance of the Ottoman empire

Ο Τρελός
Ποίηση: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Ερμηνεία: Μαρίζα Κωχ – Θανάσης Γκαϊφύλλιας

Μπροστά πολύ πολύ από το τρομαγμένο πλήθος προχωρεί
χορεύοντας και τραγουδώντας ένας που τρελάθηκε.

Είχα γυναίκα, είχα και ζα,
είχα μια Βάσω με βυζά,
μα προκοπή δεν είχα.
Σε ποιό χαρέμι να παχαίνει
στα μαξιλάρια ξαπλωμένη
μασώντας τη μαστίχα.

Μ’ αν κυλίσει μια ο τροχός
και στην Πόλη μπούμε,
σκλάβες χανουμόπουλα
πὄχει να τραβούμε.

Άι! με το γύφτικο ζουρνά,
με νταγερέ, που κουδουνά,
σύρε σκοπόν αντάμικο.
Εστράβωσα τη φέσα μου,
έρωτας που ’ναι μέσα μου
για να χορέψω τσάμικο.

Κάνε θάμα, πλόσκα μου,
ξύλο τσιμισίρι,
γίνε βρύση γάργαρη
με χιλιάδες πείροι.

Να ’στε γεροί, να ’στε καλά
με τα τσαπράζια τα πολλά
και τα μεγάλα ονόματα,
κοτζαμπάσηδες όλοι πρώτης
και με τους διάκους ο δεσπότης
— τζιλβέδες και καμώματα!

Χίλια χέρια κι άρματα
να ’χα να σας φράξω,
να ’χα και δυο κέρατα
τον οχτρό να σκιάξω!

Για να βαστάξει, όσο μπορεί,
το μακελειό, να ’στε γεροί,
της Πένας αντρειωμένοι!
Κανοναρχάτε τ’ όνομά μας,
σίντας η Δόξα μελετά μας
τα σκελετά γερμένη.

Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,
για να μας θαμπώνει,
με λειρί στο κούτελο,
με φωνή τρομπόνι!

Σου φτάνουν σένα τα χωριά
της Ρούμελης και του Μοριά
και να ’ν’ πολλά σου τα έτη!
Μα η Έγριπο με το μπουγάζι,
που πλήθιο ψάρι κατεβάζει,
δικό μου βιλαέτι!

Έχω τρύπα στο βρακί,
λίγδα στην καπότα μου,
έχω ψείρα σαν κουκί
και βρομούν τα χνότα μου.

Έχω νοήματα σοφά!
Σ’ αγιονορίτικο σοφά
στα λάδια και στα πάχη
κολύμπησα, μα πάντα μένει
άδεια η κοιλιά και τουρλωμένη
— ανεμογκάστρι θα ’χει!

Τί λαμπρός που ’ν’ ο καιρός,
πόσο εγώ ’μαι ωραίος!
Έφαγα έναν πόντικα,
δόξα να ’χει ο θέος!

Η σάρκα και τα κόκαλα,
λάσπη πολλή και φρόκαλα,
Πατρίδα μου, χαλάλι σου!
Σαν είν’ οι αφέντες σου δικοί,
θα ’ναι κι η ζήση σου γλυκή
κι ανέγνιο τα κεφάλι σου!

Το χαράτσι, τα παιδιά,
μοναχός να κρίνεις,
άλλο να σ’ τα παίρνουνε
κι άλλο ναν τα δίνεις.

Όλα εδώ χάμου ψεύτικα.
Δε σ’ έζησα, ονειρεύτηκα,
μαύρη ζωή, όλη πίκρα.
Μα θα χαρώ σε, Λευτεριά,
αιώνια Αλήθεια κι Ομορφιά,
σαν θα περάσω Αντίκρα.

Να ’χαμ’ ένα βασιλιά,
δράκο με χοντρόλαιμο,
σέρτικο κι αράθυμο,
για να κάνει πόλεμο!

Άμποτε λίγο να δυνόμουν
για μια στιγμή να τρελαινόμουν,
ο σαλεμένος νους
και τα κλεισμένα τσίνορα
να μην ξαμώνουν σύνορα
και χώριους ουρανούς!

Να ιδώ τον κόσμο ανάποδα
τον αδερφό μου ξένο
και τον οχτρόν αδέρφι μου
αδικοσκοτωμένο.

Μια μπάλα στο κούτελο τον πάει ίσα Αντίκρα, στο βασίλειο
της Λευτεριάς, της Αλήθειας και της Ομορφιάς! Δεν
πρόφταξε να ιδεί τον κόσμο ανάποδα.

The doe
lyrics & music: traditional from Macedonia
vocals: Mariza Koch
performed with Distant Cousins

All of the deer are grazing, refreshing themselves,
But one humble doe does not approach the others;
Alone she walks in the shadows, and gazes off to the west,
And wherever she finds clear water, she muddies it and drinks of it.

And the sun asked her, and the sun asks her:
Why, humble doe, don’t you go with the others?
Alone you walk in the shadows, and gaze off to the west,
And wherever you find clear water, you muddy it and drink of it.

[My sun, since you ask me I will confess to you:
For twelve years I lived alone, without another deer;
Twelve years, my sun, I was without another deer,
And after those twelve years I gave birth to a fawn.

And when the king came out to hunt deer,
he found it well-fed as a little calf, and slaughtered it;
That's why I walk in the shadows, and gaze off to the west,
And wherever I find clear water, I muddy it and drink of it.

And then the sun shed tears, and the mountains trembled,
and the moon extinguished itself to hear the doe;
And the ravines and brooks sighed with her:
Cry for me, mother, cry for me, with the sun, with the moon.]

(translation: Eva Johanos)
[these verses of the song are not included in this version]

Η Λαφίνα
Στίχοι & Μουσική: Παραδοσιακό
Περιοχή: Μακεδονία
Μαρίζα Κωχ & Μακρινά Ξαδέρφια

Όλα τα λάφια βόσκουνε κι’ όλα δροσολογούνται
Μα μια λαφίνα ταπεινή δεν πάει κοντά με τ’ άλλα
Μόνο στ’ απόσκια περπατεί, στ’ απόζερβα αγναντεύει
Κι όπου βρει γάργαρο νερό θολώνει το και πίνει

Κι ο ήλιος την ερώτησε κι ο ήλιος τη ρωτάει
Γιατί λαφίνα ταπεινή δεν πας κοντά με τ’ άλλα
Μόνο στ’ απόσκια περπατείς στα απόζερβα αγναντεύεις
Κι όπου βρεις γάργαρο νερό θολώνεις το και πίνεις

[Ήλιε μου Σα με ρώτησες θα σου το μολογήσω
Δώδεκα χρόνους έκαμα μόνη χωρίς ελάφι
Δώδεκα χρόνους ήλιε μου στείρα χωρίς ελάφι
Κι από τους δώδεκα κι ομπρός εγέννησα λαφάκι.

Και σαν εβγήκε ο βασιλιάς να λαφοκυνηγήσει
Το βρίσκει μοσχανάθρεφτο και το διπλοσκοτώνει
Γι αυτό στ’ απόσκια περπατώ τ’ απόζερβα αγναντεύω
Κι όπου βρω γάργαρο νερό θολώνω το και πίνω

Κι ο ήλιος τότε δάκρυσε και τα βουνά ριγήσαν
Και το φεγγάρι έσβησε ν’ ακούσει το ελάφι
Κι οι λαγκαδιές κι οι ρεματιές μαζί του αναστενάξαν
Κλάψε με, μάνα κλάψε με, με ήλιο με φεγγάρι.]

I’ve told you and I’m telling you again
Lyrics & Music: traditional

I’ve told you and I’m telling you again
don’t go down to the sea
as the sea makes storms
it’ll take you away

And if it takes me, where will it take me
down into deep waters
I’ll make my body into a boat
my hands into oars
my handkerchief into a sail
get on board and sail ashore

I’ve told you and I’m telling you again
don’t write me letters
because I can’t read
and tears overcome me

Στο ‘πα και στο ξαναλέω
Στίχοι & Μουσική: Παραδοσιακό

Στο ‘πα και στο ξαναλέω
στο γιαλό μην κατεβείς
κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα
και σε πάρει και διαβείς

Κι αν με πάρει που με πάει
κάτω στα βαθιά νερά
κάνω το κορμί μου βάρκα
τα χεράκια μου κουπιά
το μαντήλι μου πανάκι
μπαινοβγαίνω στη στεριά

Στο ‘πα και στο ξαναλέω
μη μου γράφεις γράμματα
γιατί γράμματα δεν ξέρω
και με πιάνουν κλάματα

Mariza Koch was born on March 14, 1944, of a Greek mother and a German father. She grew up in Santorini and returned to Athens at the age of 16. She studied music. She represented Greece at the Eurovision song competition at the Hague in 1976 with the song “Panaghia mou, Panaghia mou” (My holy mother, my holy mother.) Η Μαρίζα Κωχ γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου, του 1944 στην Αθήνα από Ελληνίδα μητέρα και Γερμανό πατέρα . Μεγάλωσε στην Σαντορίνη και επέστρεψε στην Αθήνα σε ηλικία 16 ετών. Σπούδασε μουσική. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στη Χάγη το 1976 με το τραγούδι «Παναγιά μου, Παναγιά μου». Συνεργάστηκε στενά, στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας με τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια, με τον οποίο ερμήνευσαν μαζί δυο σπουδαία τραγούδια. Την “Εκδρομή” (μουσική: Θανάσης Γκαϊφύλλιας – ποίηση: Μάνος Ελευθερίου) και τον “Τρελό” (μουσική: Μαρίζα Κωχ – ποίηση: Κώστας Βάρναλης).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>