Michalis Tzouganakis / Μιχάλης Τζουγανάκης

In the last dance
lyrics: Michalis Tzouganakis
music: Traditional of Ikaria / arranged by Michalis Tzouganakis

Near the wave of the shore
so many thousands of nights
I send ships of dreams
but they return empty

Broadleaved basil
whoever smells your fragrance
his mind will disavow him
he will not return

Pour for me to drink
to forget you a little
pour me wine, I tell you
in the last dance

The soil drinks the water
as if it is thirsty
and I from your lips
thirst but do not drink

A wild flower of the earth
burnt in the soil
but its root in the earth
is still holding strong

Give him fire to catch hold
to sigh in the dance
give him fire, I tell you
in the last dance

(translation: Eva Johanos)

Στο Χορό τον Τελευταίο
Στίχοι: Μιχάλης Τζουγανάκης
Μουσική: Παροδοσιακό Ικαρίας/Διασκευή Μιχάλης Τζουγανάκης

Κοντά στο κύμα του γυαλιού
τόσες χιλιάδες βράδια
καράβια πέμπω όνειρα
μα αυτά γυρίζουν άδεια

Βασιλικέ πλατύφυλλε
όποιος και αν σε μυρίσει
ο νους θα τον απαρνηθεί
πίσω δεν θα γυρίσει

Βάλε μου για να μεθύσω
λίγο να σου λησμονήσω
βάλε μου κρασί σου λέω
στον χορό τον τελευταίο

Το χώμα πίνει το νερό
σαν είναι διψασμένο
και εγώ απ´τα χειλάκια σου
διψώ και όμως δεν παίρνω

Αγριολούλουδο της γης
εκάηκε στο χώμα
μα η ρίζα του μέσα στη γη
γερά βαστάει ακόμα

Δώσε του φωτιά να αρπάξει
στον χορό να αναστενάξει
δώσε του φωτιά σου λέω
στον χορό τον τελευταίο

Places of my soul
words: Olga Micheli
music: Michalis Tzouganakis
first performance: Michalis Tzouganakis

Sweetly, gently let me kiss you
and afterwards, again, be a wild animal
inside your bosom may I come
improvisation on the same heartache

May I become your little boat
and take you traveling
to peaceful places on earth
and the places of my soul

You should see how I bathe myself in light
in each of your breaths
and how my heart overflows
with each remembrance of you

May I become your little boat
and take you traveling
to peaceful places on earth
and the places of my soul

(translation: Eva Johanos)

Ψυχής μου τόπους
Στίχοι: Όλγα Μιχελή
Μουσική: Μιχάλης Τζουγανάκης
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Τζουγανάκης

Γλυκά-γλυκά να σε φιλώ
κι ύστερα πάλι αγρίμι
μέσα στον κόρφο σου να μπω
ίδιου καημού ταξίμι.

Να γίνω το βαρκάκι σου
και να σε ταξιδέψω
σε τόπους ήμερους της γης
και της ψυχής μου τόπους.

Να δεις πώς λούζομαι στο φως
στην κάθε αναπνοή σου
και πως ξεχύνεται η καρδιά
στην κάθε θύμησή σου.

Να γίνω το βαρκάκι σου
και να σε ταξιδέψω
σε τόπους ήμερους της γης
και της ψυχής μου τόπους.

If you were the sky… couplets
vocals: Michalis Tzouganakis

…in the ruined nest they come out to sing;
that’s why I am jealous of the birds, and not because they fly…

…I send the birds in pairs, so that if one is lost,
the other will come to tell you how much I am hurting for you…

…whoever in passing finds a bird which has been wounded by another
is shamed as a hunter if he kills it…

when I see a black bird I never do it any harm
for it to wear black clothing, it too must also be feeling pain…

I don’t have the right to love you, they tell me
but they can’t feel these fires that burn me…

again the beating of my heart i feel more strongly
and it seems to me that I will give her new griefs…

there are trees that when the wind blows, touch each other
but for us there has never been a kind of weather to bring us together…

we have become the two sides of the gorge forever
as we can never come together but always look at each other…

….if you were the sky, I would be the moon
and every night, my love, we would be a pair…..

(translation: Eva Johanos)

Αν ήσουνα ο ουρανός…μαντινάδες
ερμηνεία- Μιχάλης Τζουγανάκης

στη γκρεμισμένη τη φωλιά βγαίνουν και κελαηδούνε
γι αυτό ζηλεύω των πουλιών κι όχι γιατί πετούνε…

…ζευγάρια στέλνω τα πουλιά που άμα χαθεί το ένα
να’ ρθει το άλλο να σου πει πόσο πονώ για σένα…

…όποιος στο διάβα του βρει πουλί που άλλος έχει πληγώσει
είναι ντροπή σαν κυνηγός που θα το ποσκοτώσει…

όταν θα δω μαύρο πουλί ποτέ δε του ξαμώνω
τα μαύρα ρούχα για να τα φορεί θα’ χει και κείνο πόνο…

δεν έχω το δικαίωμα να σ’ αγαπώ μου λένε
μα δε μπορούνε να νιώσουνε ίντα φωτιές με καίνε…

το χτύπο πάλι τση καρδιάς περίσσο τονε νιώθω
και φαίνεται μου βάσανα καινούρια θα τση δώσω…

είναι δεντρά που όντε φυσά το ένα τ’ άλλου θ’ αγγίξει
μα εμάς δεν έκαμε καιρό ποτέ να μας εσμίξει…

του φαραγγιού εγενίκαμε πέρα και πόδε πάντα
απού δε σμίγουνε ποτέ κι όμως θωρούνται πάντα…

………αν ήσουνα ο ουρανός θα ήμουνα το φεγγάρι
και κάθε νύχτα αγάπη μου θα ήμασταν ζευγάρι………

visit Michalis Tzouganakis’s website

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>