Dimitra Galani sings her own songs / Δήμητρα Γαλάνη λέει δικά της

[two songs together]
The speech of silence
words: Paraskevas Karasoulos
music: Dimitra Galani

Since there was no one left for him
to speak to him
he began to forget
the way of logic.

And since to his words no one
ever answered
as he lived alone
he found the speech of silence.

“You see, it’s getting to be evening, don’t talk
just come a little closer”*

But he could not bear the silence
and so as he lived alone
he was afraid of fear
he took the end as the beginning.

He went out one night into the open
before the big road
to find another world
in the embrace of the sea

And he called Death the beginning
Eros he said is fear
The city he called silence
in the sea he saw a road

“It is yellow, the twilight; the time is 6:30
say something to me, I can’t stand the silence
close the window, I am trembling and the cover is heavy
this city has become an unbearable wound

Tell me if you loved me as much as the sun the dawn
as much as the grey sky, some spring’s rain
if you saw my fear, behind each one of my kisses
tell me if you loved me as much as the night, the silence”*

(translation: Eva Johanos
*lyrics in quotations are by Pavlos Sideropoulos, from “The time of the Stuff,” lyrics & music: Pavlos Sideropoulos, vocals: Pavlos Sideropoulos & Dimitra Galani)

[Δύο τραγούδια μαζί…]
Ο λόγος της σιωπής
Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη

Αφού δεν του έμεινε κανείς
μαζί του να μιλάει
άρχισε να ξεχνάει
τις διαδρομές της λογικής.

Κι αφού στα λόγια του κανείς
ποτέ δεν απαντούσε
μόνος του όπως ζούσε
βρήκε την γλώσσα της σιωπής.

“Δες βραδιάζει, μη μιλάς
μον’ έλα λίγο πιο κοντά”*

Μα δεν μπορούσε την σιωπή
κι έτσι όπως ζούσε μόνος
φοβότανε το φόβο
πήρε το τέλος σαν αρχή.

Βγήκε μια νύχτα στα ανοιχτά
μπρος στο μεγάλο δρόμο
να βρει έναν άλλον κόσμο
στης θάλασσας την αγκαλιά.

Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
στη θάλασσα είδε δρόμο.

“Κίτρινο το σούρουπο η ώρα έξι και μισή
πες μου κάτι μίλησε δεν αντέχω στη σιωπή
κλείσε το παράθυρο, τρέμω και το σκέπασμα βαρύ
τούτη η πόλη γίνηκε ανυπόφορη πληγή

Πες μου αν μ’ αγάπησες όσο ο ήλιος την αυγή
όσο ο γκρίζος ουρανός κάποιας άνοιξης βροχή
αν τον φόβο μου έβλεπες πίσω από κάθε μου φιλί
πες μου αν μ’ αγάπησες όσο η νύχτα την σιωπή”*

[ *άπο το τραγούδι "Η ώρα του Stuff,"
Στίχοι & Μουσική: Παύλος Σιδηρόπουλος
Δήμητρα Γαλάνη & Παύλος Σιδηρόπουλος]

Your clothes on the floor
lyrics: Paraskevas Karasoulas
music & vocals: Dimitra Galani
Στο πάτωμα τα ρούχα σου
Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Στο πάτωμα τα ρούχα σου αδειανά
μετάξια του κορμιού σου είναι φτερά
τ’ αγγίζω κι είν’ ο κόσμος σου ξανά που επιστρέφει

Τα χείλη σου το σχήμα του κορμιού
η αγάπη σου που απλώθηκε παντού
η αγάπη που δε θέλησα αλλού να δοκιμάσω

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ’ όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ’ όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Τα χείλη σου…….

see also / να δείτε επίσης
Vasilis Papakonstantinou
Artemis

visit Dimitra Galani’s website

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>