Margarita Zorbala / Μαργαρίτα Ζορμπαλά

The Drunken Girl
Lyrics & Music: Manos Hatzidakis
Margarita Zorbala

In the cold, in the sharp night and frosty morning
this girl of mine, is sinking
sobbing blankets her

Dry, cold wilds gushed down
three boys are playing dice
the girl is crying like Christ

She gets drunk and a mad spring opens
the mouth becomes a wound
she has made hate into a charm
and plays “hide-and-seek” with death

She has ribbons on her hair
and on her body, thousands of leeches
and at her side, Charon (Death) is bent over

From her eyes, two drops
and from her hands more are falling
anguish strikes like lightning

Who gave her the knife ?
Which wind will bring her
to make the black sky sparkle?

With the knife she cuts the silence
like stone she is sullen
she weaves her hands, making a prayer
who will be giving her a wish ?

In the cold, in the sharp night and frosty morning
this girl of mine is frightened
running in the rain, dead

Το μεθυσμένο κορίτσι
Στίχοι & Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Μες στο κρύο μες στ’ αγιάζι
το κορίτσι μου βουλιάζει
το σκεπάζει τ’ αναφιλητό.

Χύθηκαν τα ξεροβόρια
σπάν’ τα ζάρια τρία αγόρια
το κορίτσι κλαίει σαν το Χριστό.

Μεθάει κι ανοίγει μια τρελή πηγή
το στόμα γίνεται πληγή
έχει το μίσος φτιάξει φυλαχτό
παίζει στο θάνατο κρυφτό.

Έχει στα μαλλιά κορδέλες
στο κορμί της χίλιες βδέλλες
και στο πλάι το Χάροντα σκυφτό.

Απ’ τα μάτια της δυο στάλες
κι απ’ τα χέρια πέφτουν κι άλλες
ο καημός χτυπάει σαν κεραυνός.

Ποιος της έδωσε μαχαίρι
ποιος αγέρας θα τη φέρει
για ν’ αστράψει ο μαύρος ουρανός;

Με το μαχαίρι κόβει τη σιωπή
κι είναι σαν πέτρα σκυθρωπή
μπλέκει τα χέρια κάνει προσευχή
ποιος θα της δώσει μιαν ευχή;

Μες στο κρύο μες στ’ αγιάζι
το κορίτσι μου τρομάζει
πεθαμένο τρέχει στη βροχή.

Persephone’s nightmare
lyrics: Nikos Gatsos
music: Manos Hatzidakis
Margarita Zorbala

Where pennyroyal and wild mint grew
and the earth sprouted her first primrose
now peasants bargain for cement
and the birds drop dead by the chimney

Sleep, Persephone*
in the earth’s embrace
come out no more
to the balcony of the world

Where the mystics joined hands
reverently before they entered the sacrificial site
now the tourists throw away cigarette butts
and go to see the new refinery.

Sleep, Persephone*
in the earth’s embrace
come out no more
to the balcony of the world

Where the sea became a blessing
and the bleatings of the field where a bounty
now trucks carry to the shipyards
empty bodies, children of scrap metal and plate.

Sleep, Persephone*
in the earth’s embrace
come out no more
to the balcony of the world

*In Greek mythology Persephone was the daughter of Demeter, goddess of plant life and agriculture. Persephone was abducted by Hades, god of the Underworld, who wanted to marry her. It was eventually arranged that Persephone would spend the autumn and winter with Hades and be allowed to return to her mother every spring and summer. This myth was used to explain why no plants grow for six months every year: Demeter mourns for her daughter.

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Beneath my clothes
poetry: Manolis Anagnostakis
music: Mikis Theodorakis
vocals: Margarita Zorbala

Beneath my clothes it no longer beats
my heart of a child
I forgot the love that is only love
day and night turning about
without finding you before me
white horizon of the lightning flash and the dream

I felt my chest break at your departure
soul of my vagrant love
blade of my inexorable passion
lone conqueror of my thought

(translation: Eva Johanos)

Κάτω απ’ τα ρούχα μου
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Κάτω απ’ τα ρούχα μου δε χτυπά πια
η παιδική μου καρδιά
λησμόνησα την αγάπη πού `ναι μόνο αγάπη
μερόνυχτα να τριγυρνώ
χωρίς να σε βρίσκω μπροστά μου
ορίζοντα λευκέ της αστραπής και του ονείρου.

Ένοιωσα το στήθος μου να σπάζει στη φυγή σου
ψυχή της αγάπης μου αλήτισσα
λεπίδι του πόθου μου αδυσώπητο
νικήτρα μονάχη της σκέψης μου.

see also / να δείτε επίσης
Margarita Zorbala’s website

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>