Popi Asteriadi / Πόπη Αστεριάδη

My September month
lyrics: Dimitris Christodoulou
music: Yiannis Goumas
vocals: Popi Asteriadi

September my month, rain my voice
Island which became silent, bitter water
Everything ends under the sun
Everything begins with time

September my road, island my fire
As many things as end in the season
Blood that I gave over there in the sand
Eros your flame went out in the sob

Here I was born beneath the sand
And here is the hour in which I will find you
Blood which I lost you on the wave
In the sea I will search for you

Sea my blood, where can I speak
And sun, my pain, where can I say it
Here I was born, beneath the sand
In my bitterness I will be resurrected

(translation: Eva Johanos)

Σεπτέμβρη μήνα μου
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Γιάννης Γκούμας
Πόπη Αστεριάδη

Σεπτέμβρη μήνα μου βροχή φωνή μου
Νησί που σώπασες πικρό νερό
Όλα τελειώνουνε κάτω απ’ τον ήλιο
Όλα αρχίζουνε με τον καιρό

Σεπτέμβρη δρόμε μου νησί φωτιά μου
Όσα τελειώνουνε μες στον καιρό
Αίμα που έδωσα πέρα στην άμμο
Έρωτα έσβησες μες στον λυγμό

Εδώ γεννήθηκα κάτω απ’ την άμμο
Κι εδώ είν’ η ώρα μου που θα σε βρω
Αίμα που σ’ έχασα στο κύμα επάνω
Μέσα στη θάλασσα σ’αναζητώ

Θάλασσα αίμα μου πού να μιλήσω
Και ήλιε πόνε μου πού να το πω
Εδώ γεννήθηκα κάτω απ’ την άμμο
Μέσα στην πίκρα μου θ’αναστηθώ

My small wind
lyrics: Dimitris Christodoulou
music: Yiannis Goumas
first performance: Popi Asteriadi
Μικρέ μου άνεμε
Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Γιάννης Γκούμας
Πρώτη εκτέλεση: Πόπη Αστεριάδη

Μικρέ μου άνεμε, πικρό μου αίμα
Παίζουν στα χέρια σου μήλα σπαθιά
Τα χείλη μέσα μου δεν έχουν τέρμα
Μου ‘φυγες άνοιξη, πικρή φωτιά

Άνεμε δρόμε μου θα σε φιλήσω
Έρωτα πόνε μου θα σου το πω
Πάνω στο δέρμα μου πόνους θ’ αφήσω
Στη μέσα θάλασσα θ’ αναστηθώ

Πρωί στο κύμα σου πώς να μιλήσω
Παρά στην άμμο σου πώς να το πω
Νησί τα χέρια σου τι να φιλήσω
Κραυγή το αίμα σου και πώς να πιω

Πρωί το στήθος σου τι να κρατήσω
Μικρά τα κύματα πώς να διαβώ
Πίνουν τα χείλη σου κι αν τα φιλήσω
Βροχή τα μάτια σου και θα πνιγώ

Don’t delay
lyrics: Nikos Foskolos
music: Mimis Plessas
vocals: Popi Asteriadi
from the film “I Die Every Dawn,” with scenes from the film…

Hold me, my love
in your two arms
I waited for you for a long time
and now I am tired

So many years passed
so many bitternesses and pains
Don’t delay, my love
don’t leave me alone anymore

Hold me, my love
that we may find a star
Hold me, my love
that’s all I ask of you

Dark night is falling
and neither of us knows
what fate has written for us
and what life will bring

(translation: Eva Johanos)

Μην αργήσεις
Στίχοι: Νίκος Φώσκολος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
ερμηνεία- Πόπη Αστεριάδη
απο την ταινία ”Πεθαινω καθε ξημέρωμα” με σκηνές απο το

Κράτησέ με αγάπη μου
μέσα στα δυο σου χέρια
Σε περίμενα πολύ
και ‘χω πια κουραστεί

Τόσα χρόνια πέρασαν
τόσες πίκρες και πόνοι
Μην αργήσεις αγάπη μου
μη μ’ αφήνεις πια μόνη

Κράτησέ με αγάπη μου
για να βρούμε έν’ αστέρι
Κράτησέ με αγάπη μου
μόνο αυτό σου ζητώ

Πέφτ’ η νύχτα σκοτεινή
και κανείς μας δεν ξέρει
τι μας έγραψε η μοίρα μας
κι η ζωή τι θα φέρει

Could it be love [eros]
Lyrics: Myrtiotissa
Music: Giannis Spanos
First version: Popi Asteriadi

Could it be love that
makes me yearn for your
The reason why, when it gets dark, I wander around
to see your lit-up

Could love be the silence
that when I see you, closes
my mouth shut,
and even when I’m alone,
I stand silent and ecstatic
for hours?

Could love be the disaster,
wearing an angel’s
and comes once again
with these tender gifts
to charm me?

But whatever that may be, I yearn for it,
and I welcome the evil
that’s sent from you.
It will be the ultimate possession
If i fall at your beloved

Έρωτας τάχα
Στίχοι: Μυρτιώτισσα
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Πόπη Αστεριάδη

Έρωτας τάχα να ‘ν’ αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να δω
παράθυρά σου;

Έρωτας να ‘ναι η σιωπή
που όταν σε βλέπω, μου το κλείνεις
σφιχτά το στόμα,
που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κι εκστατική
ώρες ακόμα;

Έρωτας να ‘ναι ή συμφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κι έρχετ’ ακόμη μια φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;

Μα ό,τι και να ‘ναι, το ποθώ,
και καλώς να ‘ρθει το κακό
που είν’ από σένα·
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ’ αγαπημένα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>