Yiannis Tsarouchis / Γιάννης Τσαρούχης

the days after a festival, Tsarouchis

*the days after a festival

Bicycler disguised as a fighter in the Greek war of independence, with a temple in the lower right, work of Yiannis Tsarouchis, 1936, Collection the Yiannis Tsarouchis Foundation


Ποδηλάτης μεταμφιεσμένος σε τσολιά, μ΄ένα ναό δεξιά κάτω, έργο του Γιάννη Τσαρούχη, 1936, Συλλογή Ιδρύματος Γιάννη Τσαρούχη

Yiannis Tsarouchis

A )
A man stood a spirituality up near the sea. It was made from zinc, on a wooden canvas frame painted with oils. In the evening the wind threw it down and it killed a passerby

B )
He had said that his own spirituality was fearless, it was of the new system. The canvas frame was of wood in combination with iron corners. It was beautiful and big, painted with splashes of white, sea-blue and gold.
There was an opening. There existed, as well, an archimandrite.
And without the wind blowing, from a poor estimation, the spirituality fell at the hour of the blessing. What happened is beyond description. The priest was wounded. The mayor’s wife suffered a concussion. They were all taken to the hospital.

C )
The other spiritualities which fell, they fall because something is missing. Some poor estimation is happening. I am getting ready to put up a new one and I am optimistic. But if it falls I will make another one, even more perfect. I know my craft well.

D )
I will never, ever put up a spirituality and I am proud of this decision I have made. Accidents and killings are the result of every spirituality. People and animals are killed when they fall, people in the bloom of their age, victims of their curiosity, and unsuspecting horses, dogs and cats and sheep, which had the misfortune of passing by there. No more spiritualities. But who is willing to listen to you?

Yiannis Tsarouchis (1910-1989)

(translation: Eva Johanos)

Ένας άνθρωπος έστησε μια πνευματικότητα κοντά
στη θάλασσα. Ήταν από τσίγκο, σ’ ένα τελάρο ξύλινο
βαμμένο με λαδομπογιά. Το βράδυ την έριξε ο αέρας
και σκότωσε ένα περαστικό
Είχε πει πως η δική του πνευματικότης δε φοβάται
τίποτα, ήταν νέου συστήματος. Το τελάρο ήταν από ξύλο
εν συνδυασμώ με σιδερογωνίες. Ήταν ωραία και με-
γάλη, βαμμένη με ριπολίνα άσπρη, θαλασσιά και χρυσή.
Έγιναν και εγκαίνια. Υπήρχε κι ένας αρχιμανδρίτης.
Και χωρίς να φυσάει άνεμος, από κακό υπολογισμό, έπε-
σε η πνευματικότης την ώρα του αγιασμού. Το τί γίνηκε
δεν περιγράφεται. Ο παπάς πληγώθηκε. Η γυναίκα
του δημάρχου έπαθε διάσειση. Τους πήγαν όλους στο
Οι άλλες πνευματικότητες που πέσανε, πέφτουνε για-
τι κάτι τους λείπει. Κάποιος κακός υπολογισμός γίνε-
ται. Εγώ ετοιμάζω να στήσω μια καινούρια και είμαι
αισιόδοξος. Μα κι αν πέσει θα κάνω μιαν άλλη, ακόμα
πιο τέλεια. Ξέρω καλά την τέχνη μου.
Εγώ δε θα στήσω ποτέ μου πια πνευματικότητα και
υπερηφανεύομαι για αυτή μου την απόφαση. Ατυχήματα
και σκοτωμοί είναι το τέλος κάθε πνευματικότητος. Αν-
θρωποι και ζώα σκοτώνονται από την πτώση τους, αν-
τρες στο άνθος της ηλικίας τους, θύματα της περιέργειάς
των, κι ανύποπτα άλογα, σκύλοι και γάτες και πρόβατα,
που κατα τύχην περνούν από κει. Όχι πια άλλες πνευ-
ματικότητες. Αλλά ποιος είναι πρόθυμος να σ΄ακούσει;

Γιάννης Τσαρούχης
(1910 – 1989)

Please visit the
Yiannis Tsarouchis Foundation’s official website

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>