Iakovos Kampanellis

Iakovos Kampanellis, Greek writer for the theater, journalist

Iakovos Kampanellis (December 2, 1921- March 29, 2011) was a writer for the Greek theater and a journalist. . .
“Personally I believe that nothing happens without a teacher. However, I also believe that nothing happens without foreign help. The problem is in how that foreign help can become accepted without the one being helped remaining forever someone who lives through copies and borrowed items.”

In the article at Homo Universalis (which I hope to translate soon), there is much more.

Here are some more quotes from his book “From Stages and Squares,” published by Kastanioti in 1990:

“I have the weakness to want everyone to understand me.
-I didn’t begin writing for the theater because I heard a secret voice telling me that I was ordered to this mission. Before I set out to become a writer for the theater I wanted to become an actor. I didn’t manage to do that, and this failure forced me to pick up pencil and paper. It was more a form of revenge than anything else . . .
-In the theater, from almost the first moment, you see a group of actors in the creative process where things are being integrated and fulfilled in an almost absolute sense, in such a way that at the moment you sit down to write, you are not writing, the characters themselves dictate what you will write. It is, in other words, as if you would record a theatrical piece. Or as if you sit and take down a performance you are watching.
-For me the most beautiful part of the theater and the most creative, the most utopian I would say, is in the rehearsal phase. And I mean the advanced rehearsals, where truly the miracle of the theater is coming together as a a whole.
-The theater is not an artistic representation of an outer reality, it is mainly a presentation of the inner [reality]. . .
. . .Iakovos Kampanellis also co-wrote the book Mauthausen, in which he told the story of what he lived through in the concentration and extermination camp from 1943 to 1945. . .
[He] wrote down his experiences in the Nazi concentration camp Mauthausen in the book of the same name which was published in 1965. . .and also in four poems which Mimis Despotopoulos asked for him to add, [poems which] Mikis Theodorakis set to music and Maria Farantouri interpreted.”

(translation: Eva Johanos)

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης του Στεφάνου (2 Δεκεμβρίου 1921 – 29 Μαρτίου 2011) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος

“Προσωπικά πιστεύω πως τίποτα δε γίνεται χωρίς δάσκαλο. Όπως επίσης πιστεύω πως τίποτα δε γίνεται χωρίς την ξένη βοήθεια. Το πρόβλημα είναι πώς αυτή η ξένη βοήθεια θα γίνει δεκτή χωρίς ο βοηθούμενος να μένει πάντα κάποιος που ζει με αντίγραφα και δάνεια.”

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Ι. Καμπανέλλη “Από σκηνής και από πλατείας” εκδ. Καστανιώτη 1990 (επιλογή Θ. Φωσκαρίνη).

Έχω την αδυναμία να θέλω να με καταλαβαίνουν όλοι.
~ Δεν άρχισα να γράφω θέατρο γιατί άκουσα μια μυστική φωνή να μου λέει πως είμαι ταγμένος γι’ αυτή την αποστολή. Πριν επιχειρήσω να γίνω θεατρικός συγγραφέας ήθελα να γίνω ηθοποιός. Δεν το κατάφερα κι η αποτυχία μου αυτή με ανάγκασε να πιάσω χαρτί και μολύβι. Ήταν πιο πολύ μια εκδίκηση παρά ο,τιδήποτε άλλο.

Στο θέατρο, από την πρώτη σχεδόν στιγμή, βλέπεις έναν θίασο και είναι στην πορεία της δημιουργικής διαδικασίας που τα πράγματα ολοκληρώνονται σχεδόν απόλυτα, έτσι ώστε στην φάση που κάθεσαι να γράψεις δεν γράφεις, σου υπαγορεύουν τα ίδια τα πρόσωπα τι θα γράψεις. Είναι δηλαδή σαν ν’ απομαγνητοφωνείς ένα θεατρικό έργο. Ή σα να κάθεσαι να καταγράφεις μια παράσταση που βλέπεις.
~
Για μένα η πιο ωραία ώρα του θεάτρου και η πιο δημιουργική, η πιο ουτοπική θα έλεγα, είναι οι δοκιμές, οι πρόβες. Και εννοώ οι προχωρημένες πρόβες, όπου πραγματικά συντελείται το θαύμα του θεάτρου.
~
Το θέατρο δεν είναι μια έντεχνη αναπαράσταση της εξωτερικής πραγματικότητας, είναι κυρί-ως μια παράσταση της εσωτερικής [πραγματικότητας].
~
. . .Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συνέγραψε και το βιβλίο Μαουτχάουζεν, όπου εξιστορεί όσα έξησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης από το 1943 ως το 1945…
Την εμπειρία του από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης την κατέγραψε στο ομώνυμο βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1965. . .και στα τέσσερα ποιήματα που του ζήτησε ο Μίμης Δεσποτόπουλος για να το συμπληρώσει, και μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης με ερμηνεύτρια τη Μαρία Φαραντούρη.”

δείτε περισσότερο στο Homo Universalis

Iakovos Kampanellis, Greek writer

Part of a 1975 concert in Alexandereion Sports Arena in Thessaloniki. Farantouri performs “Asma Asmaton” (Song of Songs). The first of four songs of the excellent “Ballad of Mauthausen”, a set of songs inspired by the experiences in the Mauthausen death camp. Music by Mikis Theodorakis. Lyrics by Iakovos Kampanellis. First performance in 1966 by Maria Farantouri.

Song of songs
Lyrics: Iakovos Kampanellis
Music: Mikis Theodorakis

How beautiful she is, my love
in her everyday dress
and the little comb in her hair
Nobody ever knew that she is so beautiful

Girls of Auschwitz
Dachau’s girls
have you seen by chance my love?

We saw her leaving on a long voyage
she was no longer wearing her dress
nor a little comb in her hair

How beautiful she is, my love
the one pampered by her mother
and her brother’s kisses
Nobody ever knew that she is so beautiful

Girls of Auschwitz
Dachau’s girls
have you seen by chance my love?

We saw her in the frigid town square
with a number stamped on her white hand
with a yellow star pinned by her heart

How beautiful she is, my love
the one pampered by her mother
and her brother’s kisses
Nobody ever knew that she is so beautiful

Από συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη το 1975 στο Παλαι ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης. Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδάει το “Άσμα Ασμάτων” από τη “Μπαλλάντα του Μαουτχάουζεν” σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη. Πρώτη εκτέλεση στον ομώνυμο δίσκο από την Φαραντούρη το 1966.

Άσμα ασμάτων
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου
με το καθημερνό της φόρεμα
κι ένα χτενάκι στα μαλλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Άουσβιτς,
του Νταχάου κοπέλες,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,
δεν είχε πιά το φόρεμά της
ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ’ αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Μαουτχάουζεν,
κοπέλες του Μπέλσεν,
μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία
μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι,
με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,
η χαϊδεμένη από τη μάνα της
και τ’ αδελφού της τα φιλιά.
Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

‘The “Fairytale without a name,” one of the most beloved works of Iakovos Kampanellis, is based on the story by the same name by Penelope Delta. The story consists of an allegory for Greece, which finds itself bloodied by the various political and social troubles, giving the author the opportunity to approach modern Greek reality and its problems. Thus, in the country’s mobilization for war, [Kampanellis] satirizes how the place is governed and the reaction of the people. His aim is to speak to the falsehood of the era, where beneath the big words, which speak of high ideals, hides the decadence of every era.’

(translation: Eva Johanos)

Το ‘Παραμύθι χωρίς όνομα’, ένα από τα πιο αγαπητά έργα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, είναι βασισμένο στο ομώνυμο αφήγημα της Πηνελόπης Δέλτα. Ο μύθος του αποτελεί αλληγορία για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται καθημαγμένη από τα διάφορα πολιτικά και κοινωνικά δεινά και δίνει την ευκαιρία στον συγγραφέα να προσεγγίσει την νεοελληνική πραγματικότητα και τα προβλήματά της. Έτσι, μέσα από την επιστράτευση για πόλεμο που ετοιμάζει η χώρα, σατιρίζει το πώς διοικείται ο τόπος και τον τρόπο που αντιδρά ο λαός. Στόχος του είναι να μιλήσει για το ψεύδος της εποχής, που κάτω από μεγάλες λέξεις, τις οποίες ονομάζει ιδανικά, κρύβεται η παρακμή της κάθε εποχής.

I throw my heart into the well
lyrics: Iakovos Kampanellis
music: Manos Hatzidakis
vocals: Lakis Pappas

I throw my heart into the well
that it may become water to quench your thirst

I sow my heart in the valley
so it may become bread for you to eat your fill

Into the fire I throw my heart
bring your little hands to warm them

Into the wind I throw my heart
that it may become cool freshness for you to breathe

(translation: Eva Johanos)

Ρίχνω την καρδιά μου στο πηγάδι
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
ερμηνεία- Λάκης Παππάς

Ρίχνω την καρδιά μου στο πηγάδι
να γενεί νερό να ξεδιψάσεις

Σπέρνω την καρδιά μου στο λιβάδι
να γενεί ψωμάκι να χορτάσεις

Στη φωτιά τη ρίχνω την καρδιά μου
τα χεράκια σου έλα να ζεστάνεις

Στον αγέρα ρίχνω την καρδιά μου
να γενεί δροσούλα ν’ ανασάνεις

Hector and Andromache
lyrics: Iakovos Kampanellis
music: Manos Hatzidakis
vocals: Lakis Pappas

From the castle of Troy, Andromache calls,
to Hector who is setting off for battle,
with bitterness:

“My soldier, the battle will be won
by he who longs greatly to live.
Whoever goes to battle to die,
my soldier, is not made for war.

Thus the daughter of Gabriel
as I was leaving on the 20th of April
called to me from high on the balcony:

“Soldier if you want to win the battle,
make sure to love a girl.
Whoever does not make an oath to return,
my soldier, loses the war.”

(translation: Eva Johanos)

Έκτορας και Ανδρομάχη
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεύει ο Λάκης Παππάς

Από το Τρωικό κάστρο η Ανδρομάχη
στον Έκτορα που κίναε για τη μάχη
φώναξε με φωνή φαρμακωμένη:

«Στρατιώτη μου, τη μάχη θα κερδίσει,
όποιος πολύ το λαχταρά να ζήσει.
Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει,
στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει»

Έτσι κι εμένα η κόρη του Γαβρίλη
σαν έφευγα στις 20 τ’ Απρίλη
μου φώναξε ψηλά από το μπαλκόνι:

«Στρατιώτη αν θες τη μάχη να κερδίσεις,
μια κοπελίτσα κοίτα ν’ αγαπήσεις.
Όποιος το γυρισμό του όρκο δεν κάνει,
στρατιώτη μου, τον πόλεμο το χάνει»

Dear mama
lyrics: Iakovos Kampanellis
music: Manos Hatzidakis
vocals” Haris Αλεξίου

Ach, what shame, this shame
my dear mama, and how will it be removed
as much as the river flows
my dear mama, it will not wash it away

What can two teardrops do to me,
and forty-two sighs, my dear mama
and what if my tear is fresh
the mouth dumb and bitter, my dear mama

And I run to find someone
to ask me, for me to ask him
what will happen, what will happen
who will hurt, who will hurt
my dear mama, my dear mama

(translation: Eva Johanos)

Μανούλα μου
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Αχ, τι ντροπή, τέτοια ντροπή
μάνα μου και πως βγαίνει
όσο κι αν τρέξει ο ποταμός
μάνα μου δε την πλένει

Τι να μου κάνουν δάκρυα δυο
και στεναγμοί σαρανταδυό, μανούλα μου
τι κι αν το δάκρυ μου νωπό
βουβό το στόμα και πικρό, μανούλα μου

Και τρέχω κάποιον για να βρω
να με ρωτάει και τον ρωτώ
τι θα γενεί, τι θα γενεί
ποιος θα πονεί, ποιος θα πονεί
μανούλα μου, μανούλα μου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>