Maria Papageorgiou / Μαρία Παπαγεωργίου

Beautiful and defeated
words & music by Alexandros Emmanuelidis
vocals: Maria Papageorgiou
from their first album, “Beautiful and Defeated”

Completely synchronized
and somewhere between the breaths
of the whole world around
in eighty days, in eighty unjust prisons
resurrected and empty
from the three days beneath the earth
whores and saints together
in an embrace, in a dirty kiss

And if your body is your earth
plant passions, harvest guilt feelings
put the harvest into your pocket
and sell it at the bazaars, at the markets

Beautiful and defeated
the defeat we celebrated with a wonderful party
as if sent into exile
and we didn’t even have the courage to let the “why” out of our mouths

And if your body is your earth
plant passions, harvest guilt feelings
put the harvest into your pocket
and sell it at the bazaars, at the markets

(translation: Eva Johanos)

Όμορφοι κι ηττημένοι
στίχοι & μουσική Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
ερμηνεία Μαρία Παπαγεωργίου

Συγχρονισμένοι πλήρως
και κάπου ανάμεσα στις αναπνοές
του κόσμου όλου ο γύρος
σ’ ογδόντα μέρες, σ’ ογδόντα άδικες φυλακές
αναστημένοι κι άδειοι
απ’ το τριήμερο κάτω απ’ τη γη
πόρνες μαζί και άγιοι
σ’ ένα αγκάλιασμα, σε ένα βρώμικο φιλί

Κι αν το κορμί σου είναι η γη σου
φύτεψε πάθη, θέρισε ενοχές
βάλ’ τη σοδειά σου μες στην ποδιά σου
πούλα την στα παζάρια, σ’ αγορές

Όμορφοι κι ηττημένοι
την ήττα γιορτάσαμε με ωραία γιορτή
σαν σ’ εξορία σταλμένοι
κι ούτε τολμήσαμε να ξεστομίσουμε το “γιατί”

Κι αν το κορμί σου είναι η γη σου
φύτεψε πάθη, θέρισε ενοχές
βάλ’ τη σοδειά σου μες στην ποδιά σου
πούλα την στα παζάρια, σ’ αγορές

Fairy
Lyrics & music: Yiorgos Konstantinidis
vocals: Maria Papageorgiou
Νεραίδα
Μουσική, στίχοι: Γιώργος Κωνσταντινίδης
ερμηνεία Μαρία Παπαγεωργίου

Άσπρο κρινάκι της αυλής
της γης χαμομηλάκι
μέντα και μοσχολίβανο
δυόσμε γαρουφαλλάκι

Απρίλη μήνα φαίνεσαι
το Μάη μήνα βγαίνεις
ροδόσταμο πώς γένεσαι
και τις καρδιές μαραίνεις

Ροδοτριανταφυλλάκι μου
μάτωσες το χειλάκι μου
ξελόγιασμα τα κάλλη σου
βάλσαμο η αγκάλη σου

Στις δρακολίμνες πλένεσαι
στη Φλέγκα π’ ανεβαίνεις
σαν τη νεράιδα γένεσαι
στολίζεσαι και βγαίνεις

Μανιταράκι του βουνού
του κάμπου μελισσάκι
χελιδονάκι τ’ ουρανού
του πέλαγου ψαράκι

Πώς σ’ αγαπώ αν το ξερες
πόσο σε συλλογιέμαι
βράχος να ‘σουν θα ράγιζες
κάστρο θα γκρεμιζόσουν

The gardener
Lyrics & Music: Pavlos Pavlidis
vocals: Maria Papageorgiou

Inside the garden of my loneliness
some birds fly over the ashes
left behind by the south wind, and
sing to me “love will come, it will come”

Within the walls of my small prison
somebody reads the map of my palm,
sees the roads of my lost life and
sings to me, “love will come, it will come”

It will come, on a warm afternoon
it will enter this garden
all the light that exists

It will come, on a white bicycle
it will look at its reflection on the water
and it will ask…

when was the garden filled with birds
for how long was it absent, far away
who will take care of the flowers…

Inside the garden of my loneliness
some children broke down the fence
they told me that they saw you again pass by outside
and then they said “love will come, it will come”

It will come, on a warm afternoon . . .

Ο κηπουρός
Στίχοι & Μουσική: Παύλος Παυλίδης
Ερμηνεία Μαρία Παπαγεωργίου

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι πουλιά πετούν πάνω απ’ τη στάχτη
που άφησε πίσω του όταν έφυγε ο νοτιάς και
μου τραγουδάνε “η αγάπη θα `ρθει, θα `ρθει…”.

Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει “η αγάπη θα `ρθει, θα `ρθει…”.

Θα `ρθει, ένα απόγευμα ζεστό,
θα μπει στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει…

Θα `ρθει, μ’ ένα ποδήλατο λευκό,
θα κοιταχτεί μέσ’ στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει…

Πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά,
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιος τα φροντίζει τ’ άνθη…;

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι παιδιά που γκρέμισαν το φράχτη
μου `παν σε είδαν πάλι απ’ έξω να περνάς και
έπειτα είπαν “η αγάπη θα `ρθει, θα `ρθει…”.

Θα `ρθει, ένα απόγευμα ζεστό . . .

The seed
Lyrics & music: Stavros Roumeliotis
vocals: Maria Papageorgiou

In a shell I put my seed, neighbors
with him I send a little bread and a song that calms;
It makes the sea and the foam the caress of a mother
and the devious shore a soft skirt.

And in your country, when my seed arrives, neighbors
give, only, a little water to it, that it may grow strong;
just talk to him a little, and if he doesn’t understand
tell him “wa habibi”* because he is little and cries.

If he will be planted and grow into a tree, my seed, neighbors
in his shade your descendants will kiss.

(translation: Eva Johanos
notes projected:
1) 44,000 people worldwide are forced to leave their homes each day because of violence and purges;
2) In our country, 2,094 unaccompanied children find themselves without a permanent or temporary shelter
3) (when the pre-recorded music is heard)
After the Destruction of 1922, thousands of refugees arrived in Greece from their lost homelands
4) In 1928, the census recorded 1, 221, 849 individuals or 19.69 % of
the entire population
5) In rallies in 1923 the slogan was heard “Set fire to the Turk-seed refugees”
6) Almost a hundred years have passed
‘From the performances at the Skrow Theater on the 11th, 12th and 13th of October, 2017
“A mother puts her “seed” in a shell and sends it as a refugee to a foreign land. Every time the wind blows and the sea gets rough I think about how I could be in an inflatable raft that turns upside down. “The Seed” was written by Stavros Roumeliotis three years ago, but I haven’t found a way to record it in the studio. I am sharing now the first live performance of the song, from the Skrow Theater.” Maria Papageorgiou’)

Ο σπόρος
Στίχοι | Μουσική: Σταύρος Ρουμελιώτης

Σ’ένα τσόφλι βάζω μέσα το σπόρο μου, γειτόνοι
μαζί του στέλνω λίγο ψωμί και τραγούδι που ημερώνει.
Τη θαλασσα και τον αφρό χάδι μητέρας κάνει
και τη στεριά την ύπουλη ένα απαλό φουστάνι.

Και στη χώρα σας σαν φτάσει ο σπόρος μου, γειτόνοι
λίγο νερό μονάχα δώστε, γερό για να φυτρώνει.
Λίγο να του μιλάτε μόνο κι αν δεν καταλαβαίνει
το wa habibi να του λέτε, γιατί ειν’ μικρό και κλαίει.

Σαν φυτρώσει και δέντρο γίνει ο σπόρος μου, γειτόνοι
στη σκιά του θα φιλιούνται δικοί σας απογόνοι.

Σταύρος Ρουμελιώτης | Κιθάρες
Σοφία Ευκλείδου | Τσέλο
Κινηματογράφηση | Χρήστος Τόλης
Ηχοληψία | Κυριάκος Νικολόπουλος
Φωτισμοί | Χρήστος Τόλης

“Από τις παραστάσεις της Μαρίας Παπαγεωργίου στο Skrow Theater στις 11,12 & 13 Οκτωβρίου 2017
“Μια μάνα βάζει τον “σπόρο” της μέσα σε ένα τσόφλι και το στέλνει πρόσφυγα στη γειτονική χώρα. Κάθε φορά που φυσά και αγριεύει η θάλασσα, σκέφτομαι πως θα μπορούσα να ήμουν εγώ μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα που αναποδογυρίζει. O “Σπόρος” γράφτηκε από τον Σταύρο Ρουμελιώτη πριν τρία χρόνια, μα δεν έχω βρει ακόμα τρόπο να τον αποτυπώσω στο στούντιο. Μοιράζομαι εδώ την πρώτη του ζωντανή εκτέλεση από το Skrow Theater. ” Μ.Π.”

What the birds see
Lyrics & music Stavros Roumeliotis
Vocals: Maria Papageorgiou

Look how the birds are dancing
In the sea above the shipwreck
And for music they have the voice of the sailors who stay up late in the evenings

on the ships
Look at how they beat their wings
to send their messages
On the dry land where they are waiting for the tempest-tossed, how they are doing,
if they are coming back.

Every time the sky fills with birds
On some dry land, someone is weeping, and another one is laughing

Listen to the song they are singing
Listen and you will learn what they are going through
All of them, as many as leave and seek their fortune in the black waters,
on the ships

(translation: Eva Johanos
dancers ~ Elpiniki Sarapanidou & Maria Papageorgiou
producer ~ Maria Papageorgiou
director ~ Christos Tolis
Cameras & editing: Eleftheria Anthi and Christos Tolis)

Αυτό που βλέπουν τα πουλιά
Στίχοι | μουσική : Σταύρος Ρουμελιώτης
Ερμηνεία Μαρία Παπαγιωργίου

Κοίτα πως χορεύουν τα πουλιά
Στη θάλασσα απάνω απ τα ναυάγια
Και για μουσική έχουν τη φωνή των ναυτικών που ξενυχτάν’ τα βράδια
στα καράβια

Κοίτα πως χτυπάνε τα φτερά τους
για να στείλουν τα μηνύματά τους
Στη στεριά που περιμένουν για τους θαλασσοδαρμένους, πως περνάνε, αν γυρνάνε

Κάθε φορά, που γεμίζει ο ουρανός με πουλιά
Σε κάποια στεριά, άλλος δακρύζει κι άλλος γελά

Άκου τι τραγούδι τραγουδάνε
Άκου και θα μάθεις τι περνάνε
Όλοι όσοι φεύγουν και την τύχη τους γυρεύουν στα νερά τα μαύρα,
στα καράβια

(Χορεύουν: Ελπινίκη Σαριπανίδου – Μαρία Παπαγεωργίου
Παραγωγή: Μαρία Παπαγεωργίου
Σκηνοθεσία και DoP: Χρήστος Τόλης
Κάμερες και μοντάζ: Ελευθερία Άνθη – Χρήστος Τόλης

Day dawns on the world
Lyrics: Kostas Tripolitis
Music: Mikis Theodorakis
vocals: Maria Papageorgiou

The darkness of the room
will come along with you
get dressed…
and also this night that you kept for your own
get dressed…

Day dawns on the world
Day dawns on the world

With the kisses that I planted
here deep inside you
hurry….
and the ones that tonight you won for your own
hurry…

Day dawns on the world
Day dawns on the world

Ξημερώνει
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
ερμηνεία Μαρία Παπαγεωργίου

Η σκοτεινιά της κάμαρας
θα ρθει μαζί σου
ντύσου ντύσου ντύσου
κι η νύχτα αυτή που κράτησες δική σου
ντύσου ντύσου

Ο κόσμος ξημερώνει
ο κόσμος ξημερώνει

Με τα φιλιά που κάρφωσα
εδώ βαθιά σου
βιάσου βιάσου βιάσου
κι αυτά που απόψε κέρδισες δικά σου
βιάσου βιάσου

Ο κόσμος ξημερώνει
ο κόσμος ξημερώνει

see also / να δείτε επίσης

Alexandros Emmanuelidis [composer] / Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης

Beast with no will

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>