Katerina Fotinaki / Κατερίνα Φωτεινάκη

The dream
poetry: Dionysios Solomos
music & vocals: Katerina Fotinaki

Listen to a dream, my soul,
And the goddess of beauty;
It seemed to me that I was
With you one night.
In a fine garden
We walked together,
All shining were the stars,
And you were looking at them.
I, a humble man- Say, stars,
If there are any of you
Shining up there
Like the eyes of this lady?
Tell if you have ever seen
On another woman, such beautiful hair,
Such a hand, such a foot,
Such an angelic look?
Such a beautiful body that whosoever
Looks at her directly asks-
If that is an angel,
how does it not have wings?
Each kiss, my soul,
Which you sweetly gave me
Caused another rose to spring up
From the rosebush.
All night they burst into bloom,
Until the dawn came shining,
Which found us, both
With our pale look.
This is the dream, my soul;
Now it rests with you,
To make it come true,
And to remember it for me.

(translation: Eva Johanos)

[First prize in the 2011 Greek Song Creation Contest, Katerina Fotinaki's musical setting of a poem by the great Dionysios Solomos, a hero of the Greek language, people and nation. Katerina Fotinaki performing here with Cécile Audebert on harp.]

Το όνειρο
ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
σύνθεση & ερμηνεία: Κατερίνα Φωτεινάκη

Ἄκου ἕν᾿ ὄνειρο, ψυχή μου,
Καὶ τῆς ὀμορφιᾶς θεά·
Μοῦ ἐφαινότουν ὅπως ἤμουν
Μετ᾿ ἐσένα μία νυχτιά.
῾Σ ἕνα ὡραῖο περιβολάκι
Περπατούσαμε μαζί,
Ὅλα ἐλάμπανε τ᾿ ἀστέρια,
Καὶ τὰ κύτταζες ἐσύ.
Ἐγὼ τσὤλεα· πέστε, ἀστέρια,
Εἶν᾿ κανέν᾿ ἀπὸ τ᾿ ἐσᾶς,
Ποῦ νὰ λάμπη ἀπὸ κεῖ ἀπάνου
Σὰν τὰ μάτια τῆς κυρᾶς;
Πέστε ἂν εἴδετε ποτέ σας
῾Σ ἄλλη, τέτοια ὡραῖα μαλλιά,
Τέτοιο χέρι, τέτοιο πόδι,
Τέτοια ἀγγελικὴ θωριά;
Τέτοιο σῶμα ὡραῖον ὅπ᾿ ὅποιος
Τὸ κυττάζει εὐθὺς ρωτᾶ·
Ἂν εἶν᾿ ἄγγελος ἐκεῖνος,
πῶς δὲν ἔχει καὶ φτερά;
Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Ὅπου μὤδινες γλυκά,
Ἐξεφύτρωνε ἄλλο ρόδο
Ἀπὸ τὴν τριανταφυλλιά.
Ὅλη νύχτα ἐξεφυτρώσαν,
Ὡς ὁποῦ λάμψεν ἡ αὐγή,
Ποὺ μᾶς ηὖρε καὶ τοὺς δυό μας
Μὲ τὴν ὄψη μας χλωμή.
Τοῦτο εἶν᾿ τ᾿ ὄνειρο, ψυχὴ μου·
Τώρα στέκεται εἰς ἐσέ,
Νὰ τὸ κάμης ν᾿ ἀληθέψῃη,
Καὶ νὰ θυμηθεῖς γιὰ μέ.

[Α΄Βραβείου στους Αγώνες Δημιουργία Ελληνικού Τραγουδιού το 2011, το μελοποιημένο «Ονειρο» του Διονύσιου Σολωμού της Κατερίνας Φωτεινάκης. Εδώ, η Κατερίνα Φωτεινάκη ερμηνεύει μαζί με την Σεσίλ Ωντεμπέρ.]

The birds of unhappiness
Lyrics & music: Dionysis Savvopoulos
vocals: Katerina Fotinaki
with Orestes Kalampalikis on guitar

I know some birds, black birds
bitter birds, birds of woe
they live in regions of misfortune
where sickness rules
sickness terror ashes

And when evening falls in the city
and the unceasing lashing, lashing rain begins
the birds arrive in the city
on the roofs, at the windows
and they steal people’s dreams

However the evening ends
the birds scream and cry
they return into exile

And the rain – good granny! -
drizzles into their heart
fragments of fairytales
However many birds you give me
me, I’m going to leave again;
because I love some birds
black birds, bitter birds
birds of woe

Τα πουλιά της δυστυχίας
Στίχοι & Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
ερμηνεία- Κατερίνα Φωτεινάκη
με τον Ορέστη Καλαμπαλίκη στη κιθάρα

Ξέρω κάτι πουλιά
μαύρα πουλιά πουλιά πικρά
πουλιά της δυστυχίας
ζουν σε χώρα συμφορά,
όπου αρρώστια κυβερνά
το αίμα και τη στάχτη

κι όταν στην πόλη κατεβεί το βράδυ,
κι αρχίζει ατέλειωτη η γρια βροχή,
φτάνουν στην πόλη τα πουλιά
στις στέγες στα παράθυρα
κι όνειρα ανθρώπων κλέβουν

τελειώνει όμως η βραδιά
σκούζουν και κλαίνε τα πουλιά
γυρνούν στην εξορία

και η βροχή καλή γιαγιά
καλλιεργεί ψιχαλιστά
τα ίδια παραμύθια
ό,τι καλό κι αν μου χαρίσετε
εγώ θα φύγω πάλι
γιατί αγαπώ κάτι πουλιά,
μαύρα πουλιά πουλιά πικρά,
πουλιά της δυστυχίας.

Video removed Bίντεο απεσύρθη
Sun of justice
Music: Mikis Theodorakis
Lyrics: Odysseas Elytis
Performer: Katerina Fotinaki
guitar adaptation: Orestes Kalampalikis

Sun of justice perceivable
and you, myrtle glorifying,
don’t, I beg you, don’t
forget my country!

It has eagle-shaped mountains,
lines of vines on volcanoes,
and the houses are more white
in the neighborship of azure!

My bitter hands with the thunder
I turn them behind the time,
I call my old friends
with threats and blood!

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
ερμηνεία- Κατερίνα Φωτεινάκη
προσαρμογή κιθάρας- Ορέστης Καλαμπαλίκης

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ’ τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ’ αίματα!

Lullaby
lyrics: Nikos Gatsos
music: Manos Hatzidakis
performed by Katerina Fotinaki & Angelique Ionatos

Sleep, my child, sleep, you who did not want water,
our big horse. Ach my little heart, who knows
what it says, the little stream in the green pasture.

Sleep, the black water in the green grasses
which the tall song catches. Sleep, my rosebush
where the earth with tears waters, our good horse.

It has wounded feet, a collar encrusted with ice,
it has a silver lasso nailed in its eyes.
Only one time when it saw the brave mountains
it whinnied and disappeared into the dark waters.

Ach where did you go, my horse, you who did not want to drink
ach, pining in the snow. Sleep, my carnation flower
where the earth with tears waters, our good horse.

Don’t come, don’t leave,* the window, shut it
with the foliage of dreams, with dream foliage.
She is sleeping, my little child, she has become silent, my baby.

Ach where did you go, my horse, you who did not want to drink
horse of the dawn.

(translation: Eva Johanos
*’μη φεύγεις’-”don’t leave”- in some versions,’μη μπαίνεις’-”don’t enter”)

Νανούρισμα
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
ερμηνεία: Κατερίνα Φωτεινάκη & Αγγελική Ιωννάτου

Νάνι το παιδί μου νάνι που δεν ήθελε νερό,
τ’ άλογό μας το μεγάλο. Αχ καρδούλα μου ποιος ξέρει
τι να λέει το ποταμάκι στο λιβάδι το χλωρό.

Νάνι, το νερό το μαύρο μες στα πράσινα χορτάρια
που ψιλό τραγούδι πιάνει. Νάνι την τριανταφυλλιά μου
που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ’ άλογό μας το καλό.

Έχει πόδια λαβωμένα, τραχηλιά κρουσταλλιασμένη,
έχει ένα ασημένιο λάζο καρφωμένο μες στα μάτια.
Μόνο μια φορά σαν είδε τ’ αντρειωμένα τα βουνά
εχλιμίντρισε κι εχάθη στα νερά τα σκοτεινά.

Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις,
αχ μαράζι μες στο χιόνι. Νάνι το γαρούφαλό μου
που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ’ άλογό μας το καλό.

Μην έρχεσαι μη φεύγεις,* το παρεθύρι κλείστο
με φυλλωσιές ονείρου, μ’ όνειρα φυλλωσιάς.
Κοιμάται το παιδάκι μου, σωπαίνει το μωρό μου.

Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις,
άλογο της χαραυγής.

[*μη φεύγεις- σε ορισμένες εκτελέσεις,"μη μπαίνεις"]

see also / να δείτε επίσης

Angelique Ionatos [singer-songwriter] / Αγγελική Ιωννάτου

“And dreams will take their revenge”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>