Antonis Kaloyiannis / Αντώνης Καλογιάννης

Do you like the Greece?*
words: Marios Pontikas
music: Argyris Kounadis
vocals: Antonis Kaloyiannis

At a sweet shop
sit two handsome guys,
three chairs for each of them
and cool under the canvas awnings.

They have set out their fishing line,
“Do you like Greece, miss?
what will you be doing this evening?
do you like mademoiselle the Greece?” (x2)

Charm and manliness,
shirt cuffs rolled up,
they have put their arms out
to show off their biceps.

They have set out their fishing line,
“Do you like Greece, miss?
what will you be doing this evening?
do you like, fraulein, the Greece?” (x2)

They are cool cats, and they dance
tsifteteli** and syrtaki,***
they don’t have a job, the poor guys
but nevertheless they get money out.

They have set out their fishing line,
“Do you like Greece, miss?
what will you be doing this evening?
do you like mademoiselle the Greece?” (x2)

At a sweet shop
are two brave young lads,
who is paying for them to live
the lazy good-for-nothings.

They have set out their fishing line,
“Do you like Greece, miss?
what will you be doing this evening?
do you like, fraulein, the Greece?” (x2)

[translation: Eva Johanos
*the song pokes fun at the desperate flirting behavior of men with little skill in foreign languages, hence the grammatical errors and mixture of Greek with minimal English, French and German
**tsifteteli- Greek bellydance
***syrtaki- well-known Greek folk dance done in a line]

Do you like the Greece?
Στίχοι: Μάριος Ποντίκας
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης

Σ’ ένα ζαχαροπλαστείο
κάθονται δύο λεβέντες,
τρεις καρέκλες ο καθένας
και δροσιά κάτω απ’ τις τέντες.

Έχουν ρίξει παραγάδι,
“Σας αρέσει η Ελλάδα μις;
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like μαμαζέλ the Greece?”( χ2 )

Γοητεία κι αντριλίκι,
σηκωμένα τα μανίκια,
βγάλανε τα μπράτσα έξω
να φανούνε τα ποντίκια.

Έχουν ρίξει παραγάδι,
“Σας αρέσει η Ελλάδα μις;
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like φροϋλάϊν the Greece?” ( χ2 )

Είναι μάγκες και χορεύουν
τσιφτετέλι και συρτάκι,
δε δουλεύουν τα καημένα
κι όμως βγάζουν παραδάκι.

Έχουν ρίξει παραγάδι,
“Σας αρέσει η Ελλάδα μις;
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like μαμαζέλ the Greece?” ( χ2 )

Σ’ ένα ζαχαροπλαστείο
είναι δυο παλικαράκια,
ποιος πληρώνει για να ζούνε
τα παλιοτεμπελχανάκια.

Έχουν ρίξει παραγάδι,
“Σας αρέσει η Ελλάδα μις;
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like φροϋλάϊν the Greece?” ( χ2 )

Our country
lyrics: Marios Pontikas
music: Argyris Kounadis
vocals: Antonis Kaloyiannis

Our country they argue
about who will be the first to protect her
expensive protectors
they cost a lot
protectors and they argue
in your shop

Illiterate is our country
they don’t allow her to get ahead
and she remains her whole life
in first grade, the little one
they teach her lies
to make her more stupid

She is always in debt, our country
and she sells herself off to each person
for a low price
for a mouthful of bread
for a little while she is in the clear
and then once again from the beginning

Our country is Medea
she makes her embrace into a noose
her arms a rope
in her eyes the sail
endless it seems
the silence of a minute

The country am I and are you
not to put out our tails
you must think about it
to search for and find it
what could she want from us
and what can we do

(translation: Eva Johanos)

H χώρα μας
Στίχοι: Μάριος Ποντίκας
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
Αντώνης Καλογιάννης

Τη χώρα μας μαλώνουνε
ποιος να την πρωτοπροστατέψει
προστάτες ακριβοί
κοστίζουνε πολύ
προστάτες και μαλώνουν
στο δικό σου μαγαζί

Αγράμματη είναι η χώρα μας
δεν την αφήνουν να προκόψει
και μένει μια ζωή
στην πρώτη τη μικρή
ψέματα τη μαθαίνουν
και την κάνουν πιο χαζή

Όλο χρωστάει η χώρα μας
και ξεπουλιέται στον καθένα
σε χαμηλή τιμή
για μια μπουκιά ψωμί
για λίγο ξεχρεώνει
κι άντε πάλι απ’ την αρχή

Μήδεια είναι η χώρα μας
κάνει θηλιά την αγκαλιά της
τα χέρια της σχοινί
στα μάτια το πανί
ατέλειωτη που μοιάζει
η ενός λεπτού σιγή

Η χώρα είμαι εγώ κι εσύ
μη βγάζουμε έξω την ουρά μας
πρέπει να το σκεφτείς
να ψάξεις και να βρεις
τι από μας να θέλει
και τι κάνουμε εμείς

The trip
lyrics: Yiorgos Kalamariotis
music: Argyris Kounadis
vocals: Antonis Kaloyiannis

Evening came again early
my soul grew dark
and it seems that everything became smaller
and you can’t even cry
my lonely soul

It is long, the trip
and there is neither light nor a place to rest

Show me a road where I may stand
a stone on which to sit for a moment
my heart that I may follow you
and wherever you take me and wherever I find myself
to arrive, where may I arrive

It is long, the trip
and there is neither light nor a place to rest

(translation: Eva Johanos)

Tο ταξίδι
Στίχοι: Γιώργος Καλαμαριώτης
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
Αντώνης Καλογιάννης

Βράδιασε πάλι από νωρίς
σκοτείνιασ’η ψυχή μου
κι όλα μικραίνανε θαρρείς
κι ούτε να κλάψεις δεν μπορείς
ψυχή μου μοναχή μου

Μακρινό είναι το ταξίδι
κι ούτε φως ούτε στασίδι

Δείξε μου δρόμο να σταθώ
πέτρα να ξαποστάσω
καρδιά μου να σ’ακολουθώ
κι όπου με πας κι όπου βρεθώ
να φτάσω, πού να φτάσω

Μακρινό είναι το ταξίδι
κι ούτε φως, ούτε στασίδι

The fourth evening
lyrics & music: Mikis Theodorakis
vocals: Antonis Kaloyiannis
Την τέταρτη βραδιά
Στίχο & Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
ερμηνεiα- Αντώνης Καλογιάννης

Είχε για στέγη το σπίτι από πουλιά
τον Αύγουστο και τα πουλιά της νύχτας

θεμέλια τη θάλασσα και το νοτιά.
Τρεις νύχτες κάρφωναν, τρεις μέρες έχτιζαν

την τέταρτη βραδιά κάθισα στη μέση
κι άναψα τη λάμπα μου
την τέταρτη βραδιά τέσσερα μαχαίρια
τέσσερα καρφιά μέσα στην καρδιά μου.

I speak
Lyrics: Manolis Anagnostakis
Music: Mikis Theodorakis
vocals: Antonis Kalogiannis

I speak of the last trumpet-calls of the defeated soldiers
Of the last rags from our holiday clothes
Of our children who sell cigarettes to the passersby
I speak about the flowers that withered on the graves and are rotted by the rain
About the houses that gape without windows like skulls with no teeth
About the girls who beg showing on their breasts their wounds
I speak of the barefoot mothers who crawl through the ruins
of the burning cities, the corpses heaped on the streets,
The pimping poets that creep at night on the doorsteps
I speak about the endless nights when the light diminishes at dawn
About the loaded trucks and the sound of footsteps on the wet tiles
About the courtyards of the prisons and the tears of those condemned to death

But even more I speak about the fishermen
Who left their fishing nets and followed His steps
And when He got tired they didn’t rest
And when He betrayed them they didn’t deny anything
And when He was glorified they turned their eyes away
And their comrades spit on them and crucified them
And peacefully they take the road which has no end
Without their glance darkening or wavering
Standing upright and alone in the terrible desert of the crowd

(translation: Eva Johanos)

Μιλώ
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
ερμηνείες: Αντώνης Καλογιάννης

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
τους μαστροπούς ποιητές που σέρνονται τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματα Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Our life has been put on the auction block
lyrics: Fontas Ladis
music: Mikis Theodorakis
vocals: Antonis Kaloyiannis

Our life has been put on the auction block;
they take us, they sell us,
in foreign lands life is lost,
they squeeze us out, they throw us away.

Our life has been put on the auction block
in America and Europe;
people gave birth to us
and people sell us.

For a double wage,
they have hid the sky from us;
there is no light for us to live.
Poverty there, night here,
mama, the places were missing
in which for us to build our destiny.

(translation: Eva Johanos)

Βγήκι η ζωή μας στο σφυρί
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Αντώνης Καλογιάννης

Βγήκι η ζωή μας στο σφυρί,
μας παίρνουν, μας πουλάνε,
στα ξένα χάνετ’ η ζωή,
μας στίβουν, μας πετάνε.

Βγήκι η ζωή μας στο σφυρί,
σ’ Αμερική κι Ευρώπη,
άνθρωποι μας γεννήσανε
και μας πουλάν ανθρώποι.

Για μεροκάματο διπλό
τον ουρανό μας κρύψανε,
δεν έχει φως να ζήσουμε.
Η φτώχεια κει, η νύχτα εδώ,
μάνα, οι τόποι λείψανε
τη μοίρα μας να χτίσουμε.

see also / να δείτε επίσης

Yiorgos Hatzinasios [composer ] / Γιώργος Χατζηνάσιος

Open the window

Mikis Theodorakis [composer ] / Μίκης Θεοδωράκης

I held onto my life
The slaughterhouse

Demos Moutsis [singer-songwriter] / Δήμος Μούτσης

What song can I sing for you

Marinella, duets [duets & more] / Μαρινέλλα, ντουέττες

I love you

Petri Salpea & Antonis Kaloyiannis [duets & more] / Πετρή Σαλπέα & Αντώνης Καλογιάννης

Keep the kiss

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>