Yiorgis Vrentzos / Γιώργης Βρέντζος

This very beautiful song is played on a small 12-string lute…
Erotiko (Love Song)
words, music and vocals Yiorgis Vrentzos

They say that love defeats every great pain
How it raises up the soul to a heavenly throne
and I felt happy that I knew you
a thousand songs if I sang to you they would still seem one to me.
And as much as the night watches me and I contemplate your soul
so he arranges the stars there and they take your shape
you are for me the Panaghia* and I your Christian
for your sake I was baptized so I can be your faithful one
Tears come out timidly the heart wants to cry
and the nighttime silence comes like a flame to burn me
and when you awake and find my body burnt away
in the ashes it will show the “i love you” written.

(Dedicated to the companion of his life, Alexia.)

(translated by Eva Johanos
* Panaghia- the All Holy; common appellation for the Virgin Mary)

αυτό το πανέμορφο κομμάτι παίζεται σε 12χορδή μικρό λαούτο…
στίχοι, μουσική και ερμηνεία Γιώργης Βρέντζος

Λένε η αγάπη πως νικά κάθε μεγάλο πόνο
πως ανεβάζει την ψυχή σ’ένα ουράνιο θρόνο
κι’ εγώ αισθάνομαι ευτυχής που γνώρισα εσένα
χίλια τραγούδια κι αν σου πώ πάλι μου φαίνοντ’ ένα.
Κι’ όσο η νύχτα με θωρεί και μνόγω στην ψυχή μου
τόσο μονιάζει τ άστρα τζη και παίρνουν τη μορφή σου
είσαι για μένα η Παναγιά κι εγώ ο χριστιανός σου
στη χάρη σου εβάφτησα να’μαι πιστός δικός σου
Δάκρυα προβέρνουνε δειλά θέλει η καρδιά να κλάψει
κι’ήρθε η νυχτερινή σιωπήσαν φλόγα να με κάψει
κι’όταν ξυπνήσεις και θα βρεις το σώμα μου καμμένο
μέσα στη στάχτη θα φανεί το σ’αγαπώ γραμμένο.

(Αφιερομένο στη σύντροφο της ζωής του Αλεξία)

The blessing of the mother
lyrics & music: Yiorgis Vrentzos
vocals: Yiorgis Vrentzos & Marina Dakanali
storytelling song from Crete

[Narration]: A lithe young fair-haired girl was walking, and in her snow white hands she lifted an earthenware jug
to go to the ancient fountain to fill it..
On the road she met an old woman, a witch, a reader of fortunes
and as soon as she saw the lithesome girl she begged of her,
“Daughter don’t go near the water, as every thousand years on this day
from the earth there comes a great beast, and he takes the form of a man
with the shining of the morning star, in order for the crafty one to seduce a young girl like you
and to take her at daybreak deep into the bowels of the earth.”..
but the girl with a smile followed the old woman but for a few steps and then, fearlessly continued on her way as before…
and when she approached the water and went to fill her jug,
she saw a dashing young man who shone like the sun,
that wicked monster from Hades,
and he had the form of an angel, in order to seduce young women,
and the girl was smitten, and straightway professed:

[girl singing]: Stranger, I never expected to see beauty like yours;
take me, I say, as your slave, to live in service to you…
I curse that witch and the lies she tells,
you are no son of a dragon, only the sun that burns
the hearts of girls sweetly and wounds them
with a wound that never heals, as many years as may pass…

[Narration]: …and the monster laughed at her, and went to approach her,
but suddenly he was filled with fear and drew back:
[monster]: What are you wearing, girl, that repels me and I can’t taste your virtues as I wish…

[girl singing]: I didn’t adorn myself much; I don’t wear gold jewelry; only clear to the All Holy, I cross myself…
And before I left, my mother, after her kiss
she shed a tear and gave me her poor blessing.

(translation: Eva Johanos)

Η ευχή τση μάνας
στίχοι & μουσική: Γιώργης Βρέντζος
ερμηνεία: Γιώργης Βρέντζος & Μαρίνα Δακανάλη
Κρητικό αφηγηματικό τραγούδι

Kόρη ξανθιά και λυγερη στη στράτα επορπάθιαι
και στα χιονάτα χέρια τζη εσήκωνε λαγήνι
στη βρύση τη χιλιόχρονη να πάει να γεμίσει…
στο δρόμο επάντηξε γριά, μάγισσα, χαρτορίχτρα
κι ωστε να ειδεί τη λυγερή τση λέει με παρακάλια,
“Kόρη μη πας εις το νερό και κάθε χίλια χρόνια σαν σήμερο
απο τη γης, βγαίνει θεριό μεγάλο, κι έχει τ’ ανθρώπου τη μορφή
τ’ αυγερινού τη λάμψη,για να πλανεύγει ο πονηρός κορασα ωσαν και σένα
και να τα παίρνει σύνευγα, βαθιά στση γης τα σπλάχνα.”..
μα η κόρη με χαμόγελο τη γριά συναποβγάλει κι άφοβη εσυνέχισε το δρόμο τζη σα πρώτα
κι όντε σιμώνει στο νερό και πάει να γεμίσει,
θωρεί ενα νιο νοργιόπλουμο κι έλαμπε ωσα ντον ήλιο
ετούτος ήτο πονηρός, δράκος από τον Άδη
κι είχε τ’ αγγέλου τη μορφή, τσι κόρες να πλανεύει
κι η κοπελιά επλανεύτηκε, κι ευθής απηλογάται

(κοπελιά): ξένε και δεν ανημενα την τόση ομορφιά σου
πάρε με λεώ σκλάβα σου, να ζω στην αφεντιά σου
ανάθεμά τη μάγισσα, ψόμματα που τα λέει,
εσύ δεν είσαι δράκου γιος, μον’ ήλιος απου καίει
των κορασίδων τσι καρδιές γλυκά και τσι πληγώνει
και δε γιατρεύγεται η πληγή, όσοι κι αν φύγουν χρόνοι…

κι ο δράκος τση εγέλασε, και πάει να τση σιμώσει
μα ξάφνου εφοβηθηκε και σύρθηκεν οπίσω
(δράκος) : Ηντα φορείς απάνω σου,κόρη,και μ’αποδιώχνει
και δε μπορώ τα κάλη σου να τα γευτώ ως το θέλω…

(κοπελια): Λούσα πολλά δεν έκαμα, χρυσαφικά δε βάνω
μονο σαφή στη Παναγιά, η το σταυρό μου κάνω
Και πριν μισέψω, η μάνα μου, μετά από το φιλί τζη
εδάκρυσε και μου δωκε η έρμη την ευχη τζη..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>