Chainides / Χαΐνηδες

The name of this group, “Chainides,” comes from the Cretan tradition of untamed rebels, freedom fighters who live hidden in the mountains.

Look, everyone at the acrobat

Look, everyone, at the acrobat

how he bounces
look, everyone at the stranger
how he is not made dizzy

Look at the acrobat who laughs when he falls
and he never cries, he never cries

Look how the desert bird has
blood on its wing
it flies, even if the shot of death may find it
against the weather

Against the weather it has honor as it flies
stay alone, stay alone

Look everyone, look at me also,
I ask for nothing more
how I have broken wings on my shoulders
and I perform as an acrobat

The day turned over and still you have not appeared
Don’t cry, my bird, don’t cry, my bird

(translation: Eva Johanos)

Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη
που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη
πως δε ζαλίζεται

Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δεν κλαίει, ποτέ δεν κλαίει

Για ιδέστε που ‘χει το ερημοπούλι
αίμα στο φτερό
πετά κι ας το ‘βρε θανάτου βόλι
κόντρα στον καιρό

Με τον καιρό να ‘ναι κόντρα έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι, δέστε και μένα
άλλο δε ζητώ
που ‘χω στους ώμους φτερά σπασμένα
και ακροβατώ

Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις, πουλί μου, μην κλαις, πουλί μου

Athivoles*
lyrics & music: Dimitris Apostolakis
Chainides

The day comes, the sun leaves
like frightened birds
my dreams leave again
from the cells of thought
my dreams go out again
like trembling candles

Unfortunate wave, ach how it beats you
the nick in the shoreline
partridge**, as long as you were away in foreign lands
they destroyed your nest
old man, in a little tavern
you sip the old times

the sad little tree of autumn
in the deserted gaze of the mountain
hurricane in the journey
of the great return
athivoles in the night
disturb my mind

(*athivoles- my best guess is that this is a variation of amfivolies- doubts
**partridge- an expression used to describe a beautiful young girl
translation: Eva Johanos)

Αθιβολες
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Χαΐνηδες

Έρχετ΄ η μέρα, φεύγει ο ήλιος
σαν τρομαγμένα πουλιά
τα όνειρά μου φεύγουνε πάλι
απ’ τση σκέψης τα κελιά
τα όνειρά μου σβήνουνε πάλι
σαν τρεμάμενα κεριά

Άμοιρο κύμα, αχ πως σε δέρνει
χαράκι στην ακρογιαλιά
πέρδικα όσο `λειπες στα ξένα
σου χαλάσαν τη φωλιά
γέρο που σε μια μικρή ταβέρνα
σιγοπίνεις τα παλιά

Του φθινοπώρου δεντρί θλιμμένο
στο έρημο βλέμμα του βουνού
ανεμοζάλη μες στο ταξίδι
του μεγάλου γυρισμού
αθιβολές μέσα στη νύχτα
μου ταράζουνε το νου

Banner
words and music: Dimitris Apostolakis
first performance: Chainides

A ship the dream
which always takes us on a journey
with the weather counter the current

Banner, banner
black and red, my friends
Banner black and red
in the mind and in the heart

I have a love which hurts
don’t cry my sweet love
and be patient

From the window a look
and from the door farewell
the fine weather for sailing will pass
and we will come out on dry land

What each one seeks he shall find
and there exist on the seashore
hidden treasures

Banner black and red
the will of the wind
on my sword I will carve
how I loved you much

Let’s go to unknown shores
in company with drifters
saints and madmen

Banner black and red
my betrayed generation
as if the breaths will join together
the sails will swell with air

(translation: Eva Johanos)

Παντιγέρα
Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Ένα καράβι τ’ όνειρο
π’ όλο μας ταξιδεύει
με κόντρα τον καιρό

Παντιγέρα, παντιγέρα
μαύρη ρούσσα βρε παιδιά
παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στο μυαλό και στην καρδιά

Έχω μι’ αγάπη που πονεί
μην κλαις γλυκιά μου αγάπη
και κάνε υπομονή

Απ’ το τζάμι ένα βλέμμα
κι απ’ την πόρτα έχε γειά
η μπουνάτσα θα περάσει
και θα βγούμε στη στεριά

Ό,τι ζητά ο καθείς θα βρει
κι υπάρχουν στ’ ακρογιάλια
κρυμμένοι θησαυροί

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στου ανέμου τη βουλή
στο σπαθί μου θα χαράξω
πως σ’ αγάπησα πολύ

Πάμε γιά άγνωστους γιαλούς
παρέα με αλήτες
αγίους και τρελούς

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες
θα φουσκώσουν τα πανιά

Chainis

Like the lone tree on the mountain top,
I like tο be alone,
I dοn’t go with the many…

Ο ΧΑΪΝΗΣ

ΩΣΑΝ ΤΟ ΕΡΗΜΟ ΔΕΝΤΡΙ ΠΟΥ ‘ΝΑΙ ΣΤ’ ΑΟΡΙ ΑΠΑΝΩ,
Μ’ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ‘ΜΑΙ ΑΜΟΝΑΧΟΣ
ΜΕ ΤΣΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΩ…

Little Hope
lyrics & music: Dimitris Apostolakis
performed by Chainides

Little Hope who came from the foreign lands
laughed and said to me “I love you”
but I didn’t find the words, the right words
to sing a song for her

Tsiki tsiki tzela, tsiki tsiki bom
Little Hope left for the foreign lands
she set out to go to the north
ach, Hope, wait for me, too
that I may give you my wishes your good health

Tsiki tsiki tzela, tsiki tsiki bom

Dry the earth in my heart
and Hope rain water
I sing and cry in my loneliness
to trick the weather

Tsiki tsiki tzela, tsiki tsiki bom

When you return again, rock dove
don’t look in vain to see me
maybe I will have melted, like the first snow
but in a song you will find me

Tsiki tsiki tzela, tsiki tsiki bom

(translation: Eva Johanos)

Η μικρή Ελπίδα
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Χαΐνηδες

Η μικρή Ελπίδα πού `ρθε από τα ξένα
γέλασε και μού `πε σ΄ αγαπώ
μα δε βρήκα λόγια, λόγια ταιριασμένα
ένα τραγουδάκι να της πω

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ

Η μικρή Ελπίδα έφυγε στα ξένα
κίνησε να πάει για το Βοριά
αχ μωρέ Ελπίδα ανείμενε κι εμένα
να σου πω μαζί με ένα γεια

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ

Άνυδρο το χώμα μέσα στην καρδιά μου
κι η Ελπίδα βρόχινο νερό
τραγουδώ και κλαίω μες στη μοναξιά μου
γιά να ξεγελάσω τον καιρό

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ

Σαν ξαναγυρίσεις πετροχελιδόνι
άδικα μην ψάξεις να με δεις
ίσως νά `χω λιώσει, σαν το πρώτο χιόνι
μα σ΄ ένα τραγούδι θα με βρεις

Τσίκι τσίκι τζέλα, τσίκι τσίκι μπομ

Love Song
traditional words, music by Chainides

When you don’t remember the old times,
only this remember
that I awoke in your embrace
and you told me to go back to sleep.

Out of all of life’s cheapness
I recall with bitterness (poison)
the reflected sunlight of the evening
on a lithe naked body.

Live only for one dawn
that is enough life for you
a rose which blooms for a long time
loses its fragrance

(translation: Eva Johanos)

Ερωτικό
Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις:
Χαΐνηδες

Σαν δε θυμάσαι τα παλιά
μονάχα αυτό θυμήσου
που εξύπνουνα στσ’ αγκάλες σου
και μού ‘λεγες κοιμήσου.

Απ’ όλη τη φτηνή ζωή
θυμούμαι με φαρμάκι
του δειλινού μιαν αντηλιά
σ’ ένα γυμνό κορμάκι.

Να ζήσεις μόνο μιαν αυγή
τόση ζωή σε φτάνει
ρόδο π’ ανθεί πολύ καιρό
τη μυρωδιά του χάνει

vocals: Michalis Stavrakakis
words: traditional except for the second verse (Dimitris Apostolakis)
music: traditional, arranged by Michalis Stavrakakis

1993: Distribution of Chainides’ second album ‘Kosmos,’ and it is one dream, with the participation of Ross Daly and Socrates Sinopoulos.

The musical group Chainides is made up of an open whole, discovering musical roads from Crete to Asia Minor and from the Middle East back again to the Balkans. Following musical paths, Chainides dares and creates new kinds of music and lyrics, which represent fully the plethora of life’s yearnings, the sense of the beautiful and the lost. Eros and Death, the supreme powers, are imprinted in measure and define ‘everything you have seen and desired and all that you have never seen.’
On the first hearing, the reason becomes an image and imposes itself in a revolutionary sense on the technocrat “audience.” The songs of Chainides pour forth a sense of daring, they are bold, in a time in which truth is marginalized. In their lyrics the listener will find his truth and maybe this truth is what makes the group endure, which is completing its 19th year of performing.
(translation: Eva Johanos)

τραγούδι: Μιχάλης Σταυρακάκης
στίχοι: παραδοσιακοί εκτός από τη 2η μαντινάδα (Δημήτρης Αποστολάκης)
μουσική: παραδοσιακή, διασκευή Μιχάλη Σταυρακάκη

1993: Κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος με τίτλο Κόσμος κι όνειρο είναι ένα, στον οποίο συμμετέχει ο Ross Daly και ο Σωκράτης Σινόπουλος.

Η μουσική όμαδα Χαΐνηδες αποτελεί ένα ανοιχτό σύνολο, που ανακαλύπτει μουσικούς δρόμους από την Κρήτη ως τη Μικρασία και από την Ανατολή πάλι πίσω στα Βαλκάνια. Ακολουθώντας μουσικά μονοπάτια, οι Χαΐνηδες τολμούν και δημιουργούν νέες μουσικές και λόγους, που παρουσιάζουν μεστά τον πληθωρικό πόθο της ζωής, την αίσθηση του ωραίου ή του χαμένου. Ο έρωτας και ο θάνατος, οι υπέρτατες δυνάμεις, αποτυπώνονται σε μέτρο και ορίζουν «…όλα όσα είδες και έχεις ποθήσει και όσα ποτέ δε δεις».

Στο πρώτο άκουσμα, ο λόγος γίνεται εικόνα και επιβάλλεται επαναστατικά σε «θεατές» τεχνοκράτες. Τα τραγούδια των Χαΐνηδων αναβλύζουν τόλμη, είναι θαρραλέα, σε μία εποχή που η αλήθεια είναι στο περιθώριο. Μέσα στους στίχους ο ακροατής θα βρει την αλήθεια του και ίσως αυτή η αλήθεια να δίνει διάρκεια στο συγκρότημα, που συμπληρώνει 19 χρόνια παρουσίας.

Recipes of cooking magic
Chainides

From a young age she enjoyed, alone in the kitchen,
passing hours
with cooking,
and her tears fell as she remembered her life
and they gave to her food
a magical taste.

Cumin, nutmeg and cayenne,
she never had a companion
with whom to exchange a blessing,
lower the fire after the first boil,
so that the creation may happen
again from the beginning.

Finely chopped parsley, and a clove of garlic,
that a hope might shine
in the honey-colored eyes,
and toward the end add a cup of oil,
that one might feel a caress
one day on the hair.

One night her kitchen caught fire,
which made her secret escape place
look like a celebration,
in such a way that all around white lilies of marriage grew,
just like those
she had dreamed of.

How many hearts which lit up and dimmed,
made us great
in some small moment,
and soundlessly passed from the edge of life,
without leaving a tear
in a line on a cheek

(translation: Eva Johanos)

Συνταγές μαγειρικές
Χαΐνηδες

Από μικρή τής άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη
τις ώρες να σκοτώνει
με τη μαγειρική,
και πέφτανε τα δάκρυα θυμώντας τη ζωή της
και δίναν στο φαΐ της
μια γεύση μαγική.

Κύμινο, μοσχοκάρυδο και κόκκινο πιπέρι,
ποτέ δεν είχε ταίρι
ν’ αλλάξει μιαν ευχή,
να χαμηλώσεις τη φωτιά μετά την πρώτη βράση,
να γίνονταν η πλάση
ξανά απ’ την αρχή.

Ψιλοκομμένος μαϊντανός, και σκόρδο μια σκελίδα,
να `φεγγε μιαν ελπίδα
στα μάτια τα μελιά,
και προς το τέλος πρόσθεσε ένα ποτήρι λάδι,
να `νιωθε ένα χάδι
μια μέρα στα μαλλιά.

Μια νύχτα έπιασε φωτιά μέσα στο μαγερειό της,
που `κανε το φευγιό της
να μοιάζει με γιορτή,
τέτοια που γύρω φύτρωσαν άσπρα του γάμου κρίνα,
ολόιδια με κείνα
που είχε ονειρευτεί.

Πόσες καρδιές που γίνανε αναλαμπή κι αθάλη,
μας κάμανε μεγάλη
κάποια μικρή στιγμή,
κι αθόρυβα διαβήκανε απ’ της ζωής την άκρη,
χωρίς ν’ αφήσει δάκρυ
σε μάγουλο γραμμή.

The saloon
lyrics & music: Dimitris Apostolakis
first performance: Chainides

Oh, it was beautiful I guess,
in the old times
my saloon
seashore, heart-ache and spirits
tucked away in my heart
with my dream.

And every day when evening came
sitting by the cask the bard
with his lute
with the wine in his being
in his yearning love song
embroidering that world there.

And Stavros over there in the corner
who for two dark cherry lips
quietly drinks
he takes water as he sings
while the lute of the bard
extinguishes the pain.

And Miris begins to dance
only the ground has an enemy
golden palaces
in some wide sea
he remembers, red fires
his two eyes.

I remember every dawn
when I wished the sun would not rise
in your embrace
dreams, boats with sails
strolling through creation
with your kisses.

Slow my heaviness, and heavy
maybe it was not real
your love for me
I ask passersby in the narrow streets
if they have seen chestnut-colored eyes
like yours.

How can I justify a life
and a star in the morning
which trembles as it goes out
in the saloon which has fallen into ruin
an old dream of mine
has remained.

(translation: Eva Johanos)

Το καπηλειό
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Ήτανε όμορφο θαρρώ
εκείνο τον παλιό καιρό
το καπηλειό μου
γιαλός, καημός και τσικουδιά
βαρμένα μέσα στην καρδιά
με τ’ όνειρό μου.

Και κάθε μέρα από βραδύς
ντουγιουρντισμένος ο Βαρδής
με το λαούτο
με το κρασί του στον οντά
στον αμανέ του να κεντά
τον κόσμο τούτο.

Κι ο Σταύρος πέρα στη γωνιά
που για δυό χείλια βυσσινιά
τα σιγοπίνει
παίρνει νερό σαν τραγουδεί
‘που το λαούτο του Βαρδή
τον πόνο σβήνει.

Κι ο Μύρος πιάνει το χορό
το χώμα μόνο έχει οχτρό
χρυσά παλάτια
σε κάποια θάλασσα πλατιά
θυμάται, κόκκινα φωτιά
τα δυο του μάτια.

Θυμούμαι κάθε χαραυγή
πού ‘λεγα ο ήλιος να μη βγει
στην αγκαλιά σου
όνειρο βάρκα με πανιά
να σεργιανίζω το ντουνιά
με τα φιλιά σου.

Αργό το ζάλο μου, βαρύ
ήτανε ψεύτικος μπορεί
ο έρωτάς σου
ρωτώ διαβάτες στα στενά
αν είδαν μάτια καστανά
σαν τα δικά σου.

Πως να δικάσω μια ζωή
κι ένα αστέρι το πρωί
που τρεμοσβήνει
στο ερειπωμένο καπηλειό
ένα μου όνειρο παλιό
έχει ‘πομείνει.

The stranger
music: Dimitris Apostolakis & Christos Konstantinou
lyrics: Dimitris Apostolakis
vocals: Maria Koti

The world all around, a prison
open the iron door for a moment
and they will christen you, the sighs
oil and perfume.

Loneliness, heavy lead
bring to the saucer the silver water
that I may make a magic spell for the weather
to not afflict you.

You are a foreigner like the others
but your homeland is in the hearts of foreigners
you say that the evenings grew longer
winter again.

Pale leaves, sad villages
wet roads, shining cities
pass before you many times
without you.

Dawn falls like a tear
and like a girl with her hair unbraided
and you wrestle with the old
to find an end.

The sea its fury
sometimes takes back and becomes calm
and to you this moment seems
like death.

You run to enter the crowd of people
to forget yourself in the noise
because deep within you even the gods
have died.

Tear pale as the first rain
the day before yesterday they asked you, in the street, two children
if you had love in your heart
and you said no.

(translation: Eva Johanos)

Ο ξένος
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης – Χρήστος Κωνσταντίνου
Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Ερμηνεία : Μαρία Κώτη

Μιά φυλακή ο κόσμος γύρω
τη σιδερόπορτα ν’ ανοίξεις μιά στιγμή
και θα σε χρίσουν οι στεναγμοί
λάδι και μύρο.

Η μοναξιά βαριά μολύβι
φέρε στο τάσι τ’ ασημένιο το νερό
ξόρκι να κάμω γιά τον καιρό
να μη σε θλίβει.

Ξένος κι εσύ όπως κι οι άλλοι
κι όμως πατρίδα σου των ξένων οι καρδιές
λες μεγαλώσανε οι βραδιές
χειμώνας πάλι.

Φύλα ωχρά, χωριά θλιμμένα
δρόμοι βρεγμένοι, πολιτείες λαμπερές
περνούν μπροστά σου πολλές φορές
χωρίς εσένα.

Η χαραυγή πέφτει σα δάκρυ
και σαν κορίτσι πού ‘χει ξέπλεκα μαλιά
κι εσύ παλεύεις με τα παλιά
να βρεις μιάν άκρη.

Το πέλαγο τη μάνιτά του
καμιά φορά την παίρνει πίσω κι ηρεμεί
κι εσέ σου μοιάζει τούτη η στιγμή
σαν του θανάτου.

Τρέχεις να μπεις στ’ ανθρωπομάνι
να ξεχαστείς μέσα στου κόσμου τη βουή
αφού βαθιά σου και οι θεοί
έχουν πεθάνει.

Δάκρυ θολό σαν πρωτοβρόχι
προχθές σε ρώτησαν στο δρόμο δυό παιδιά
αγάπη αν είχες μες στην καρδιά
και είπες όχι.

The Tiger
Chainides

I have a tiger inside me, wild
ravenous
which is always waiting for me
and I am always on the lookout for;
I hate her and she hates me, she wants to
kill me,
but I hope in time
she makes friends with me.

She has her teeth in the heart, her claws in
my brain
and I for my own good
fight for her
and all the good things of the world it makes me hate,
so that I may sing to her the heaviest
heartache.

Μountains, valleys and cliffs she pushes me
to cross,
that I may embrace her
in the craziest dance,
and when on cold evenings she remembers
her cages,
she gives me her pelt
for me to wear.

Some times from drink we fall
drunk,
almost loving each other,
each one of us to sleep
and it resembles, this silence, with just before
the storm, like the last hour
before she will attack.

(translation: Eva Johanos)

Η Τίγρις
Χαίνιδες

Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
π’ όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ,
τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει,
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.

Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω,
για να της τραγουδήσω τον πιο βαρύ καημό.

όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω,
για να την αγκαλιάσω
στον πιο τρελό χορό,
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της,
μου δίνει την προβιά της
για να τηνε φορώ.

Καμιά φορά απ’ το πιοτό πέφτουμε μεθυσμένοι,
σχεδόν αγαπημένοι,
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν την μπόρα,
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.

Eros and Death
lyrics: Mitsοs Stavrakakis
music: Michalis Stavrakakis
performed by Chainides

Eros and Death
hold the same swords
and both in a sudden manner
and underhandedly they strike

When I kiss your lips
my body becomes numb
and in the shore of the dream
I lose myself, my jasmine flower

(translation: Eva Johanos)

Ο έρωτας κι ο θάνατος
Στίχοι: Μήτσος Σταυρακάκης
Μουσική: Μιχάλης Σταυρακάκης
Χαΐνηδες

Ο έρωτας κι ο θάνατος
ίδια σπαθιά βαστούνε
κι οι δυο με τρόπο ξαφνικό
και ύπουλο χτυπούνε

Όταν φιλώ τ’ αχείλι σου
μουδιάζει το κορμί μου
και μες στου ονείρου το γιαλό
χάνομαι γιασεμί μου

see also / να δείτε επίσης

Dimitris Apostolakis [traditional/folk music] / Δημήτρης Αποστολάκης

Grandma’s fairytales
Little love story
The old tune

One Response to Chainides / Χαΐνηδες

  1. Vasia says:

    Μόνο μπράβο

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>