Loukas Thanou / Λουκάς Θάνου

The statue of freedom
lyrics/poetry: Kostas Karyotakis
music: Lucas Thanou
vocals: Nikos Xylouris
Το άγαλμα της ελευθερίας
Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
Νίκος Ξυλούρης

Λευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν, πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ’ αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνα μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το προτραίτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνα, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωση του λείπει.

You don’t love / Nostalgia
poem Kostas Karyotakis
music Loukas Thanou
vocals Nikos Xylouris

“In the depths of the good times
our loves bitterly wave in our direction. . .”

You don’t love and you don’t remember, you say.
And if the breasts swelled and if you shed tears
that you can’t cry as you did at first,
you don’t love and you don’t remember, you may well cry.

Suddenly you’ll see two blue eyes
-how long ago!- you caressed them for a night;
and it’s as if you hear inside you, moving
an old disaster, waking up.

They will hold a macabre dance
the memories in the past all around;
and on your eyelash will bloom, as then
and fall, your bitter tear.

The eyes that hang –pale suns-
the light on the snow of the heart and it melts,
the loves that move, dead,
the first once again that set sorrows alight.

Δεν αγαπάς / Νοσταλγία
ποίημα Κώστας Καρυωτάκης
μουσική Λουκάς Θάνου
ερμηνεία Νίκος Ξυλούρης

“Μεσ’ από το βάθος των καλών καιρών
οι αγάπες μας πικρά μάς χαιρετάνε….”

Δεν αγαπάς και δε θυμάσαι, λες.
κι αν φούσκωσαν τα στήθη κι αν δακρύζεις
που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα,
δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, ας κλαις.

Ξάφνου θα ιδείς δυο μάτια γαλανά
– πόσος καιρός! — τα χάιδεψες μια νύχτα·
και σα ν’ ακούς εντός σου να σαλεύει
μια συφορά παλιά και να ξυπνά.

Θα στήσουνε μακάβριο το χορό
οι θύμησες στα περασμένα γύρω·
και θ’ ανθίσει στο βλέφαρο σαν τότε
και θα πέσει το δάκρυ σου πικρό.

Τα μάτια που κρεμούν — ήλιοι χλωμοί –
το φως στο χιόνι της καρδιά και λιώνει,
οι αγάπες που σαλεύουν πεθαμένες
οι πρώτοι ξανά που άναψαν καημοί..

The ballad of Mr. Mentiou
words: Kostas Varnalis
music: Loukas Thanou
first performance: Nikos Xylouris
vocals: Manolis Lidakis- dedication to Nikos Xylouris

They do not bend, dead sticks of wood, and being ruined hurts
limping one and limping two, in the wreckage of life
Dayworker, foreign worker, they all used beatings bosses workers
all workers boss and they left me with an empty stomach
and they left me with an empty stomach

Space above and space below, uphill downhill
and with dagger and rain until my soul left
Twenty years of donkey labor, I lifted all the quarry
and I built, in the entrance of the village, the church
of the village, the church

Come on, you victim; come on, you easy prey, come on, centuries-old symbol
if you wake up all of a sudden the world will be turned upside down
the world will be turned upside down

And yoked with the ox, one thing the height and another the foot,
organs in the streams, in the land belonging to the boss
And in the war, all for all, I carried a machine-gun
so the peoples kill each other for the boss’s meal
for the boss’s meal

Come on, you victim; come on, you easy prey,… (etc)

Look, the others have made a movement, creation has become red
another sun has come out, in another sea, on another earth

Come on, you victim; come on, you easy prey,… (etc)

(translation: Eva Johanos)

Η μπαλάντα΄του κυρ Μέντιου
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
ερμηνεία- Μανώλης Λιδάκης- αφιέρωμα στον Νίκο Ξυλούρη

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ’ αφήναν νηστικό
και μ’ αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου ‘βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ
για τ’ αφέντη το φαί

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο…

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ’ άλλη θάλασσα άλλη γη

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο…

Sokrates Malamas- The Ballad of Mr. Mentiou Σωκράτης Μάλαμας | Η Μπαλάντα του Κυρ Μέντιου

The pains of the All Holy One (the Virgin Mary)
words: Kostas Varnalis
music: Loukas Thanou
first performance: Nikos Xylouris

Where should I hide you my son
so that the evil ones won’t reach you
on what island of the ocean
on what deserted mountain peak?

I will not teach you to speak
but you will speak out loudly about injustice
I know that you will have a heart
so good so sweet
that in the rain of corruption
quickly, quickly you will be in distress.

You will have blue eyes
you will have a tender body
I will keep you from the evil eye
and from bad times

From the first sudden surprise
of awakened youth
you are not for the warriors
you are not for the cross
you who have been brought up well
not a slave, not a slave nor a traitor

And if sometime your brains
what is just, light which is flashing
and if they ask you the truth
my child do not say it

Harvests the people cannot
lift up the light
the truth is not more golden
than the silence of truth
a thousand times if you will be born
so many, so many times will they crucify you

(translation: Eva Johanos)

Οι πόνοι της Παναγιάς
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Πού να σε κρύψω γιόκα μου
να μη σε φτάνουν οι κακοί
σε ποιο νησί του ωκεανού
σε πια κορφή ερημική.

Δε θα σε μάθω να μιλάς
και τ’ άδικο φωνάξεις
ξέρω πως θα χεις την καρδιά
τόσο καλή τόσο γλυκή
που μες τα βρόχια της οργής
ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις.

Συ θα’χεις μάτια γαλανά
θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό
θα σε φυλάω από ματιά κακή
και από κακό καιρό

Από το πρώτο ξάφνιασμα
της ξυπνημένης νιότης
δεν είσαι συ για μάχητες
δεν είσαι συ για το σταυρό
εσύ νοικοκερόπουλο
όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης

Κι αν κάποτε τα φρένα σου
το δίκιο φως της αστραπής
κι αν η αλήθεια σου ζητήσουνε
παιδάκι μου να μην τα πεις

Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν
το φως να το σηκώσουν
δεν είναι η αλήθεια πιο χρυσή
απ’ την αλήθεια της σιωπής
χίλιες φορές να γεννηθείς
τόσες, τόσες θα σε σταυρώσουν

The photographs and illustrations, in order of presentation are of:
The catastrophe (destruction) of Asia Minor, 1922;
The expulsion of the Pontios people (from the area of the Black Sea);
May 1936 Thessaloniki;
The German Occupation (WWII);
Monument at Kalavrita (Holocaust);
Monument of the Hurt Mother (Kalavrita);
Cyprus 1974;
Palestine (Gaza strip);
Yugoslavia 1999;
Afghanistan
μετάφραση των τίτλων δίνοντας πληροφωρίες πέρι τις φωτογραφίες του βίντεου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>