Active Member

It blows in the opposite direction
lyrics & music, B.D. Foxmoor, Michalis Mytakidis
performed by Active Member

It blows in the opposite direction throughout the whole world
the wild flying things can’t find the source
I can’t stand the silence of the volley
I swear to be a refugee, may it do me good.

I turn about in the world; nowhere do I see a foreigner where I stay.
I come back and from whomever I meet, I learn.
I give, I take, I breathe in the colors, I become greater,
I am enchanted by the aromas and I travel.
I am looking for the same beautiful roof for all of us,
I am making a fire for whoever wants a diverse world.

For the eyes of a child that looks for earth, I pull down the sky,
I rescue mothers and sons.
I make my tongue the purple, intact pencil-
and my soul a vast hut of lyrics.
I knock down your castle, I spit on the point of your star.
I become a salty breeze and the last rain.

Take the no’s and pry yourself out of this corner
where the stolen things flew onto your corpse in excess,
my refusal uttered (in fire), untie yourself, poor thing
become a thread wrapped in the wind
that I may give you one, that you may spin forever and ever
that I may blow on you kindly, hold me without gloves
until all that live on the run shall find a shelter.
A new beginning, and may it turn out well for them.

It will end well for me, even if my masts squeal.
I have with me, in this movement which you make, my soul,
my self-renunciation, my magical staff,
I make weak things go beyond my voice.
My honor, a few steps tear the mud.
Take my footprints instead of a map
and in your baggage, don’t cram in shame,
nor silence.

Postscript: I don’t believe in luck.
When lies die, beautiful lyrics are born
and sweeten the hate among the traces of people
or throw them forever into completely desolate places.
My hidden words, my fragmented words
exhausted what had remained inside me.
My trustworthiness bankrupt before dirty history,
undying myth and raw allegory.
Mock me, cowards, forget me,
braid a fuse and light me on fire-
in your error an intact dream will cry out
the shout of life and may it do me good.

(translation: Eva Johanos)

Φυσάει κόντρα
Στίχοι & Μουσική: B.D Foxmoοr, Μιχάλης Μυτακίδης
Active Member

Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ’ αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ’ τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω.
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω.
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω,
από τ’ αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω.
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο,
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο.

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ’ αφθονία,
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη,
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή.
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου.
Έχω μαζί μου, σ’ αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου,
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου,
κάνω τ’ αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου.
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη.
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή,
ούτε σιωπή.

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λόγια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φιτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει.

Listen mom
lyrics & music: B.D Foxmoοr
first performance: Active Member
Άκου μάνα
Στίχοι & Μουσική: B.D Foxmoοr
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Γεννήθηκα στο ραντεβού της νύχτας με τη μέρα
μια ζεστή Αυγουστιάτικη Δευτέρα
τα όνειρα ήταν λίγα, τα λόγια ήταν πολλά
και όλοι νιώθανε καλά.
Που το είδος θα κρατήσει και το γλέντι θα αρχίσει
τσάμπα της μάνας μου το δάκρυ είχε κυλήσει
η αγωνία της, ο πόνος, η λαχτάρα
μαζί με τις ευχές και μια κατάρα.
Που άκουσε το άστρο μου και κρύφτηκε στο φως
και από τότε είμαι τόσο μοναχός
και τα γέλια δε κρατάνε, κι οι υποσχέσεις δε μετράνε
και αυτοί που σ’ αγαπάνε βλέπεις εύκολα ξεχνάνε.
Και φοβούνται να σταθούν κοντά στο χρόνο
κι από αγάπη δε μοιράζονται τον πόνο
βλέπεις το άστρο το δικό τους φωτίζει εκεί ψηλά
και έτσι όλα πάνε καλά.

ʼκου μάνα, για όλους έχει ο θεός
Κι ίσως το δικό μου άστρο ναναι κάπου εκεί στο φως
ʼκου μάνα για όλους έχει ο θεός.
Και μας χωράει ο ουρανός.

Γι’ αυτό και ‘γω γυρνάω στο φως και τραγουδάω
έπαψα τις μέρες που περνάν πια να μετράω
μαζεύω τα κομμάτια μου και δεν ελπίζω
σε ‘κείνα που με θέλουν πάντα, πίσω να γυρίζω.
Σφίγγω τα δόντια μου και έχω παρηγοριά μου
μόνο το όνειρό μου κι όσο αντέξει η καρδιά μου
θα είμαι εδώ και καλά να το θυμάστε
και αφού δε σέβεστε, θα με φοβάστε.
Γιατί εγώ ζώ μόνο ό,τι αγαπώ
φυλάω το ψέμα μου σε σας μόνο να πω
σ’ όλους εσάς με το άστρο εκεί ψηλά
που δήθεν νιώθετε καλά.
Γιατι όλα γύρω σας αλλάζουν
ενώ οι μέρες που περνάνε σας τρομάζουν
μα εγώ μακριά πετάω τώρα τις ευχές
δε θα ξαναζήσω ποτέ μου εγώ το χθές.
Γιατί μάνα τα βρήκα όλα μπροστά μου
ο πόνος μου ζωή και διάλειμμα η χαρά μου
πάντα μάζευα ότι έμενε απ’τη στάχτη
μα η τύχη μ’ έχει άχτι.

ʼκου μάνα, για όλους έχει ο θεός
Κι ίσως το δικό μου άστρο να ‘ναι κάπου εκεί στο φως.
ʼκου μάνα για όλους έχει ο θεός.
Και μας χωράει ο ουρανός.

The melody of decadence
Active Member
official videoclip
Η μελωδία της παρακμής

Sing and laugh
music: B.D. Foxmoor, Michalis Mytakidis
Active Member
Στον Καιρό του Αλλόκοτου Φόβου

Is there a place for our young life to take a rest?
Is there a place for their morality to nest?
Are there colours that stand out in black?
And if you know any, show me the track.
I’ m at a loss and sundered in four
parts of this world forgotten and filled up with lore.
Some are old and some die at birth.
There’s one inside me you, too. I’m matrix of both!
All drowned in blood and saved by lies,
wound on a spool with golden thread and thousand ties,
drunken without having taken a draught
to a sacred cause they sung and laughed.

For this I tell you, come! Take all sublime in life
to fight back the times, sing and laugh.
Talk to the feared ones look them straight in the eyes,
shut your ears, and stay away from haunted cries.
If you still smell blood from many parts of this world
make it a song, sing it for those who know the words,
will find a match and a secret hideaway
when their soul weighs down with decay.
Our destiny quails while we sing to it songs
and if we dare put flowers on our very gravestones.
Stupid angels I ‘ll never cease to holler
my black demons I stole your colour.
Naked kings, naked prophets entice
almighty gods to let them once again sacrifice.
And we – the tramps – all round this world
make up a spell, and if it never works
we wouldn’t care -say it’s a folly, a gaffe
come along you can make it – sing and laugh
for those proud ones who unjustly went by
I ‘m always on the side of those who die.

For Palestine – sing and laugh
For the valley – sing and laugh
For the Balkans – sing and laugh
For Cyprus – sing and laugh
For Genova – sing and laugh
For Seattle – sing and laugh
For the white cells – sing and laugh
For the dead – sing and laugh
For Markos – sing and laugh
For Gandhi – sing and laugh
For Che Guevara – sing and laugh
For Martin Luther King – sing and laugh
For our enemy – sing and laugh
For our murderer – sing and laugh
For our dream – sing and laugh

Sing to the children with the cruciform hands
sing to the women with the coal black bands
sing to those who dig the earth with their sweat
and to those who laugh away their iry fret
Sing to the dreams that never found their way
and to the heroes that died before betraying
for all that human mind can not surmise
barbed wire horizons and skies.
Sing and the imposible will all at once retire
sing earth, wind, water and fire.
Instead of crying laugh on life’s behalf
for me and for you sing on and laugh.

Τραγούδα και γέλα
Μουσική: B.D Foxmoοr, Μιχάλης Μυτακίδης
Active Member

Υπάρχει μέρος ν’ ανασάνει η νιότη μας ζωή
Υπάρχει μέρος η ηθική τους να κρυφτεί
Υπάρχουν χρώματα να φαίνονται στο μαύρο
Κι αν ξέρεις πες μου που να τα βρω.
Τα `χω χαμένα, στις τέσσερις γωνιές μοιρασμένα,
σ’ αυτή τη γη ξεχασμένα με παρελθόν στοιβαγμένα
γερασμένα κι άλλα πεθαίνουν στη γέννα,
έχω και μέσα μου ένα, μαζί και σένα
όλα πνιγμένα στο αίμα και λυτρωμένα με ψέμα
με χίλιους κόμπους σε κουβάρι χρυσό τυλιγμένα,
δίχως μια στάλα πιωμένα μα μεθυσμένα,
γελούν και λένε τραγούδια σ’ ένα σκοπό χρεωμένα.

Γι’ αυτό σου λεω πάρε τα όμορφα κι έλα.
Για να τη σπάσεις στους καιρούς, τραγούδα και γέλα.
Κοίτα στα μάτια και μίλησε στους φοβισμένους,
κλείσε τ’ αυτιά και φύγε από τους στοιχειωμένους
κι αν μυρίζει πάλι αίμα από πολλά της γης μέρη,
κάν’ το τραγούδι και πες το κι όποιος ξέρει,
θα το `χει ταίρι κι απάγκιο μυστικό,
όταν φορτώνει η ψυχή του από κακό.
Το ριζικό μας δειλιάζει, όταν του λεμε τραγούδια
και πριν πεθάνουμε, αν αφήσουμε στο τάφο μας λουλούδια.
Χαζά αγγελούδια δε βουλώνω το στόμα,
μαύρα δαιμόνια μου σας έκλεψα το χρώμα.
Γυμνοί βασιλιάδες, γυμνοί προφήτες
με τις πλάτες του θεού ξαναβαφτίζονται θύτες
κι εμείς οι αλήτες παντού σ’ αυτή την πλάση
φτιάχνουμε ξόρκι που δεν ξέρουμε αν θα πιάσει.
Μα δε μας νοιάζει, πες το βλακεία και τρέλα,
έλα κι εσύ, προλαβαίνεις, τραγούδα και γέλα
για τους περήφανους που άδικα φεύγουν;
εγώ είμαι πάντα μ’ αυτούς που πεθαίνουν.

Για την Παλαιστίνη τραγούδα και γέλα
Για την κοιλάδα τραγούδα και γέλα
Για τα Βαλκάνια τραγούδα και γέλα
Και για την Κύπρο τραγούδα και γέλα
Για τη Γένοβα τραγούδα και γέλα
Για το Σηάτλ τραγούδα και γέλα
Για τ’ άσπρα κελιά τραγούδα και γέλα
Για τους νεκρούς τραγούδα και γέλα
Για τον Μάρκος τραγούδα και γέλα
Για τον Γκάντι τραγούδα και γέλα
Για τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τραγούδα και γέλα
Για τον Αλλιέντε τραγούδα και γέλα
Για τον Τσε Γκεβάρα τραγούδα και γέλα
Για τον εχθρό μας τραγούδα και γέλα
Για το φονιά μας τραγούδα και γέλα
Για τ’ όνειρό μας τραγούδα και γέλα

Τραγούδα στα παιδιά με τα σταυρωμένα χέρια,
τραγούδα στις μανάδες με τα μαύρα τσεμπέρια,
τραγούδα για όσους σκάβουν μ’ ίδρώτα τη γη,
τραγούδα σ’ όσους με γέλιο ξεπλένουν την οργή.
Τραγούδα τα όνειρα που δε προλάβαν να στεριώσουν
και τους ήρωες που πεθάναν πριν να προδώσουν,
για όσα αρνιέται να χωρέσει ανθρώπου ο νους
τους συρματοπλεγμένους ουρανούς.
Τραγούδα όλα τ’ αδύνατα να γίνουν δυνατά,
τραγούδα γη νερό αέρα και φωτιά,
αντί για δάκρυα γέλα, το θάνατο ξεγέλα,
για μένα και για σένα τραγούδα και γέλα.

Welcome, stranger, to the place where I live
words & music: Active Member
first performance: Active Member

Welcome, stranger, to the place where I live
take a seat next to me so I can pour you some wine to drink
forgive me a little for my way,
but you found me in the embrace of shame.
I’ve been left all alone, take and sit wherever you like
I see you are tired, you must have been wandering around for a long time,
however even in my dizziness and behind the shadows
it’s like, it seems that you remind me of something.

To your health, you too, I was gone for years, I was somewhere far away
They brought me back, strong voices
and some guilt feelings that told me that near here
I was born and I have died two thousand times.

Oh, that’s it, I was right to say, when I saw you
that surely you must speak strangely
you have the stamp of another world on you
those thorns on your head and the clothes that you are wearing.

Once some people put it on me for a crown
and they jeered at me, calling me a great king
still there is flowing fresh blood since then in those who climbed the ladder of time.
That’s why you see me in the shadows
like I’m afraid and I want to escape
one prayer in an olive orchard
they never let refinish

But at the same time you smell of the sky and the soil
and that wonderful freshness of silence

It is because I was brought here by strange quarrels
listen, then, to what you will tell them:
Since they are all yelling, those guys
and since they are killing in my name
say that the celebration is postponed
I’m going to go lay down on my nails.
Tell them that time has gone crazy
there is no stop at the station of Golgotha
Say that the strange one got lost
and left definitively

You tell me confusing things, but I like it
you must study the art of the brain
or like with me, when it gets to me and I start to go nuts
and I drink here, it gets to me in a different way

That’s why I came here and chose you, drunk
so you would be able to tell them the truth
beneath the light, your forehead is sweaty
but you keep it clean, you will not be ashamed.
The others played with me through the centuries
emperor they anointed me, they made me a general,
my simple words they scattered like rules
and I didn’t know anything, myself.

How did you find me down here, and what do you want from me?
My brain hasn’t moved from the cradle
it seems I was born yesterday
while outside there are millions of smart people

I saw them, I heard them, my skin feels them
I prefer the nails which hold me to the cross
those guys sold for a high price my birth
those guys hold onto the darkness as a treasure.
Say to my enemies that they had a good reason
and I will respect them because they were more honorable
when they killed me, they looked at the sky
and in that way they were in time to be forgiven from there.

Beautiful, strange friend of mine, tonight
for my disability you found a good purpose
take a cup take bread and cut it
I will finish my wine and I will go to tell them:
Since they are all yelling, those guys
and since they are killing in your name
say that the celebration is postponed
You are going to go lay down on your nails.
I will say that time has gone crazy
there is no stop at the station of Golgotha
I will say that the strange one has gotten lost
and left definitively

(translation: Eva Johanos)

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
Στίχοι & Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ’ τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ’ αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι’ αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ’ ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.

Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής

Είναι που μ’ έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά

Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

Γι’ αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.

Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.

Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.

Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

see also / να δείτε επίσης

Sokrates Malamas [ singer-songwriter] / Σωκράτης Μάλαμας

The magicians of fire
Active Member’s website, Low Bap

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>