Dimitris Apostolakis / Δημήτρης Αποστολάκης

Grandma’s fairytales
lyrics & music: Dimitris Apostolakis

Once upon a time, my son
a good king ruled a faraway land…

I still remember grandma
getting ready to begin telling some story
and to different kinds of times
her mind would sail

that she would tell, in such a wonderful way
of this and that,
of magical spells, and love affairs,
and terrible crimes;

Of kings and good young men
who conquered castles,
and witches and beasts
defeated and killed.

And when sweet sleep
overtook my mind,
to the world of fairytales
my thoughts would turn.

Evil time erased
together with my joy
those stories of grandma’s
from my dreams.

And they come from the old time
my God, that it be true
hours of blowing wind
those fairytales

Don’t cry, little one, and you open
wounds in my chest
The two of us will make
the world a fairytale.

(translation: Eva Johanos)

Τση γιαγιάς τα παραμύθια
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Μια φορά γιε μου κι έναν καιρό
βασιλιάς καλός όριζε τόπο μακρινό…

Θυμούμαι ως τώρα τη γιαγιά
έτοιας λογής ν’ αρχίζει
και σε καιρούς αλλοτινούς
ο νους τση ν’ αρμενίζει.

Να μου μιλεί σιργουλευτά
για κείνα και για τ’ άλλα
για μαγικά, για έρωτες,
για φονικά μεγάλα.

Για βασιλιάδες νιους καλούς
που κάστρα επατούσαν
τσι μάισσες και τα θεριά
σκοτώναν κι ενικούσαν.

Κι όντεν ο ύπνος ο γλυκύς
δόξευγε το μυαλό μου
στον κόσμο των παραμυθιών
γύριζ’ ο λογισμός μου.

Έσβησ’ ο χρόνος ο κακός
μαζί με τη χαρά μου
τσι ιστορίες τση γιαγιάς
από τα όνειρά μου.

Κι έρχουντ’ απ’ τον παλιό καιρό
Θε μου να `ταν αλήθεια
ώρες αεροφύσημα
κείνα τα παραμύθια.

Μην κλαις μικρή μου και πληγές
ανοίγεις μου στα στήθη
εμείς οι δυο θα κάνουμε
τον κόσμο παραμύθι.

I sell couplets
lyrics & music, vocals: Dimitris Apostolakis
(from the album “World and dream are one”- 1993)

A school outfit
white bench
and the world a thousand colors.

I sell couplets
with sugar on the outside
take, people, many
good couplets
they cause no harm
two ten-cent pieces each.

For an old love
which the stars took
I filled with heartache
and sighs the nights.

I have a wonderful wasting illness
with memories and a cough
who can find a flaw
in my illness
take, people, many
good couplets.

The dream of a dawn
with youth adored
don’t think of it
my little one and you become bitter.

If we had an expensive
fairytale of the nights
the hearts would be
wide as the threshing floors
take, people, many
good couplets.

The sun is returning and I
am leaving alone again
they are awaiting my
return, faraway places.

With a dim moon
and a mute midnight
Illegitimate ways will bring me
in a deep breath
to give you many
couplets to say.

(translation: Eva Johanos)

Mαντινάδες πουλώ
Στίχοι – μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Ερμηνεία: Δημήτρης Αποστολάκης
( από το δίσκο ” Κόσμος κι όνειρο είναι ένα ” 1993 )

Σκολιανή φορεσά
χασεδένιος ο πάγκος
κι ο κόσμος χίλια χρώματα.

Μαντινάδες πουλώ
με τη ζάχαρη απόξω
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές
δεν είναι και ζημιά
δυό δεκάρες η μιά.

Γιά μια αγάπη παλιά
που την πήραν τ΄ αστέρια
γέμισα καημούς
τη νύχτα κι αναστεναγμούς.

Εχω ωραίο χτικιό
μ’ αναμνήσεις και βήχα
ποιός ψεγάδι μπορεί
στο χτικιό μου να βρει
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές.

Τ’ όνειρο μιας αυγής
πού ‘χε η νιότη λατρέψει
μην το σκέφτεσαι
μικιό μου και πικραίνεσαι.

Νά ‘χαμε ένα ακριβό
παραμύθι τσι νύχτες
θά ‘τανε οι καρδιές
σαν τ’ αλώνια φαρδιές
πάρε κόσμε πολλές
μαντινάδες καλές.

Γέρνει ο ήλιος κι εγώ
μοναχός φεύγω πάλι
μέ προσμένουν να
γυρίσω μέρη μακρινά.

Με φεγγάρι θολό
και βουβό μεσονύχτι
θα με φέρει η νοθιά
σε μια ανάσα βαθιά
να σου δώσω πολλές
μαντινάδες να λες.

Little love story
lyrics & music: Dimitris Apostolakis

Beautiful young girl
but bitter life
in the beds of many
she was in other words
a laughing child
with sad eyes.

The night they came together
the heavens opened
and stars fell like rain
and the soul left
with the swallows
which migrate for years
at such a time of year.

I love you
and what you have loved
I will love.

Young boy in the village
he took the get-away
and arrived in the city
sharp eye
the sly path
he took, everyone said.

And one afternoon
they stood in wait for him
in God’s desert
with no voice
when from the hand
it went, the knife
straight into the heart.

I love you
and what you have loved
I will love.

My brown eyes
clouds birds
and dreams pass
my eyes [my darling] don’t cry
inside you say
loves live.

Inside my wound
my heaven and earth
secret and uncertain breaths
faraway goddesses
threw into the lake
in my deep memory
the lives of others.

I love you
and what you have loved
I will love.

(translation: Eva Johanos)

Μικρή ερωτική ιστορία
στίχοι/μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Όμορφη μικρή
μα ζωή πικρή
σε πολλών κρεβάτια
ήταν δηλαδή
γελαστό παιδί
με θλιμμένα μάτια.

Τη βραδιά που σμίξαν
ουρανοί ανοίξαν
κι άστρα πέφτανε βροχή
κι έφευγε η ψυχή
με τα χελιδόνια
που μισεύουν χρόνια
τέτοια εποχή.

Σ’ αγαπώ
κι ότι έχεις αγαπήσει
θα το αγαπώ.

Νέος στο χωριό
πήρε το φευγιό
κι έφτασε στην πόλη
βλέμμα κοφτερό
δρόμο πονηρό
πήρε, λέγαν όλοι.

Κι ένα μεσημέρι
τού ‘στησαν καρτέρι
στου θεού την ερημιά
και φωνή καμιά
όταν απ’ το χέρι
πήγε το μαχαίρι
ίσια στην καρδιά.

Σ’ αγαπώ
κι ότι έχεις αγαπήσει
θα το αγαπώ.

Μάτια μου μελιά
σύννεφα πουλιά
κι όνειρα περνούνε
μάτια μου μην κλαις
μέσα σου να λες
οι αγάπες ζούνε.

Μέσ’ απ’ την πληγή μου
ουρανέ και γη μου
κρύφιες κι άδηλες πνοές
μακρινές θεές
ρίξανε στη λίμνη
στη βαθιά μου μνήμη
αλλονών ζωές.

Σ’ αγαπώ
κι ότι έχεις αγαπήσει
θα το αγαπώ.

The old tune
lyrics & music: Dimitris Apostolakis
first performance: Chainides

From the black clouds fall drops of rain
and wound the dark window of the soul.
On the wall of the heart runs the water
and unburies, from the whitewash, the old time

That was a black evening like this one
when someone left to go to another faraway place
And it comes into my memory how we shed tears
as we started to sing the old song

The months go by, the years go by, and we grew old
without dreams how did we pass our youth?
It doesn’t bother me that we went into the darkness
as much as that we didn’t enjoy the light of day

In the shuttered windows the old song
came again tonight, as it first did, for me to sing again.
Blow wind, take her the sweet tune
and whisper to her how I still love her

(translation: Eva Johanos)

Ο παλιός σκοπός
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Πέφτουν απ’ τα μαύρα νέφη στάλες τση βροχής
και πληγώνουνε το σκούρο τζάμι τση ψυχής.
Πάνω στση καρδιάς τον τοίχο τρέχει το νερό
και ξεθάβει απ’ τον ασβέστη τον παλιό καιρό

Ήταν κείνο σαν και τούτο μαύρο δειλινό
πού `φυγε να πάει σ’ άλλον τόπο μακρινό
Κι έρχεται στη θύμησή μου που δακρύζαμε
τον παλιό σκοπό να πούμε σαν αρχίζαμε

Πάν’ οι μήνες, πάν’ τα χρόνια και γεράσαμε
δίχως όνειρα τη νιότη πως περάσαμε;
Δε με νοιάζει στο σκοτίδι πως εμπήκαμε
όσο πως το φως τση μέρας δε χαρήκαμε

Στα κλειστά τα παραθύρια τον παλιό σκοπό
ήρθ’ απόψε όπως πρώτα για να ξαναπώ.
Φύσ’ αγέρι, πήγαινέ τση το γλυκό σκοπό
και ψιθύρισέ τση ακόμη πως την αγαπώ

Seven rivers
lyrics & music: Dimitris Apostolakis
first performance: Yiannis Haroulis

Seven rivers came together and three sorrows,
and they said that they would calm down for a moment.
The seas subsided and the sighs,
nine swords were drawn on the line.

Spring, the debaucher, in order to pass
look, my fellow villagers, at what will happen.
When we incarnate the passions of the Rabbi,
he the pioneer, and we crooked.

My sun, commander, traveler,
you who have given the joy of the tamer,
man casts about to taste,
from my hot blood to be healed.

The holy week, blonde daughter,
anointed our village, and blooms as a rose,
which eats its god to disappear,
and maybe with his disappearance to be resurrected.

At the summit of springtime, the envied,
thousand-colored Jordan, serpentine,
the poison is medicine for the eagle
that he may fly, as it is written.

Cross the river, passerby,
take me with you in your migration,
and there at the waterfall and at the cliff,
I will learn the redemption of the universe.

(translation: Eva Johanos)

Εφτά ποτάμια
Στίχοι & Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Χαρούλης

Εφτά ποτάμια σμίξαν και τρεις καημοί,
κι είπανε να μερώσουνε μια στιγμή.
Οι θάλασσες κοπάσαν κι οι στεναγμοί,
εννιά σπαθιά γυμνώσανε στη γραμμή.

Η άνοιξη η μαυλίστρα για να διαβεί,
κοιτάξτε, χωριανοί μου, τι θα συμβεί.
Τα πάθη σα σαρκώσουμε του Ραβί,
εκείνος ο μπροστάρης, κι εμείς στραβοί.

Ήλιες μου, στρατολάτη, ταξιδευτή,
που μού ‘δωσες τη χάρη του γητευτή,
ο άνθρωπος γυρεύει για να γευτεί,
απ’ το ζεστό μου αίμα να γιατρευτεί.

Η μεγαλοβδομάδα, κόρη ξανθή,
μύρωσε το χωριό μας, και ροδανθεί,
που τρώει τον θεό του για να χαθεί,
κι ίσως με τον χαμό του ν’ αναστηθεί.

Στης άνοιξης τον κόρφο, τον ζηλευτό,
μυριόχρωμο γιορντάνι, το σερπετό,
φάρμακο το φαρμάκι στον αετό,
για να πετάξει εκείνος ως είν’ γραφτό.

Πέρνα περαματάρη τον ποταμό,
πάρε κι εμέ μαζί σου στον μισεμό,
κι εκεί στον καταρράχτη και στον γκρεμό,
θα μάθω του συμπάντου το λυτρωμό.

see also / να δείτε επίσης

Chainides [traditional/folk music] / Χαΐνηδες

The Acrobat
The Chainis
Eros and Death
Little Hope
Love Song
Recipes of cooking magic
The saloon
The stranger
The tiger

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>